Monday, October 26, 2009

கொடுக்கின்ற தேவதை….


கொடுக்கின்ற தேவதை கூரையை பிய்த்துக்கொண்டு கொடுக்குமாம் (நம்பிக்கை இன்மையால் கொடுக்கின்ற தெய்வம் என்று எழுதவில்லை) என்று சொல்வார்கள் அல்லவா அது என்னமோ இந்த மாதத்தில் எனக்கு நிகழ்ந்துகொண்டிருக்கின்றது.
அடுத்தடுத்து சந்தோசமான செய்திகள் கிடைத்து திக்குமுக்காடச்செய்கின்றது.
யார் என்ன சொன்னாலும் இதை கிரகநிலை மாற்றம் என்றோ அல்லது அதிஸ்டம் என்றோ ஒரு போதும் ஒத்துக்கொள்ளமாட்டேன். ஏனென்றால் மிகவும் நிதானமாக, தினை விதைத்து கொத்துக்கொத்தாக அந்த தினையினை அறுபடை செய்கின்றேன் என்றுதான் என் மனம் சொல்கின்றது.

வலைப்பதிவை எழுதத்தொங்கியபோதே, எனக்குள் பல பிரமாணங்களை எடுத்துக்கொண்டே எழுதத்தொடங்கினேன், ஒவ்வொரு பதிவும் வாசிக்கும் யாராவது நாலுபேருக்கு, எந்த விதத்திலாவது உபயோகமுள்ளதாக இருக்கவேண்டும்.
மனதிலிருக்கும் வலிகளை, உண்மைகளை, உணவுர்களை பதியத்துடிக்கும் கைகளை கட்டுப்படுத்திக்கொள்ளவேண்டும், முக்கியமாக உலகத்தரமான பதிவுகளை தமிழுக்கு கொண்டுவரவேண்டும், உலக அசைவுகளை உடனுக்குடன் பதியவேண்டும்,
மறந்துபோயும் உள்ளுர் அரசியல்கள் நுளைந்துவிடக்கூடாது என பல பிரமாணங்கள். ஒருவகையில் அவற்றை ஓரளவுக்காவது இன்றுவரை என்னால் பதியமுடிந்துள்ளமை சந்தோசமே.

இது இப்படி இருக்க இந்த மாதமே எனக்கு வசந்தங்களை அள்ளிக்கொண்வந்த மாதமாக மாறியது பிரமிப்பாகவே உள்ளது.
இந்த மாதத்தின் முதலாம் நாளே, எனக்கு அழகான ஒளி பொருந்தியவளாக தேவதை போன்ற ஒரு மகள் பிறந்தாள். என் வாழ்நாளில் மிக முக்கியமான நாள் அது. அன்று நானும் புதிதாக பிறந்தேன் என்பது மறுக்கமுடியாத உண்மை.
அடுத்து நான் சமர்ப்பித்திருந்த பல்கலைக்கழகத்திற்கான ஆராட்சிக்கட்டுரை (A+) முதன் நிலைபுள்ளிகளை பெற்றிருந்ததாக எனக்கு அறிவிக்கப்பட்டது.

அடுத்து எனது யூதர்கள் - தமிழர்கள் தொடரினைப்பற்றி நான் மதிக்கும் பல பல பிரபலங்களிடமிருந்தும் வந்த மின் அஞ்சல்கள் உண்மையிலேயே என்னை திக்குமுக்காடச்செய்தன. உண்மையில் நான் இதை எதிர்பார்த்திருக்கவில்லை.
அந்த தொடர் யாழ்இணையம் உட்பட பல பிரபலமான இணையங்களில் இணைக்கப்பட்டதும், சில ஊடகங்கள், பத்திரிகைகள் அதை ஒலிபரப்பி பிரசுரம் செய்ததும் அதற்கு ஏதுவாக அமைந்திருக்கலாம்.
இதேவேளை “இருக்கிறம்” சங்சிகையிலும் முதலில் நான் வலையேற்றிய “யாழ்ப்பாண தனியார் ஒளிபரப்புக்கள்” என்ற பதிவும், பின்னர் இருக்கிறம் தீபாவளி மலரில் “திருடர்கள் பலவிதம்” என்ற எனது சொந்த அனுபவமும் அச்சேற்றப்பட்டிருந்தமையை அறியமுடிந்தது.

அடுத்து இந்த வலைப்பூவின் மூலம் பல பிரபலமான வலைப்பதிவர்கள் தமிழ்நாட்டில் எனக்கு மிக நெருங்கிய நண்பர்களாகியமை எனக்;கு கிடைத்த வரப்பிரசாதம் என்றே கூறவேண்டும்.

நட்சத்திரப்பதிவராக்கிய யாழ்தேவி.

வலைப்பதிவர்களின் திரட்டியாகவும், அதேவேளை வலைப்பதிவர்களுக்கு ஒரு களமாகவும், ஊன்றுகோலாகவும் செயற்பட்டு, அதேபெயரில் சஞ்சிகை ஒன்றையும் வெளியிட்டுவருகின்றது யாழ்தேவி.
இந்த யாழ்தேவி இணையம் இன்றுமுதல் ஒரு வாரகாலத்திற்கு என்னை நட்சத்திரப்பதிவாளராக அறிவித்திருக்கின்றதை நேற்று அறிந்துகொண்டேன். அந்த நட்சத்திர அந்தஸ்த்திற்கு எனது நன்றிகள்.
ஆனால் என்னைப்பொறுத்தவரையில் அனைத்துப்பதிவர்களுமே ஒவ்வொரு விதத்திலும் சிறந்தவர்களாகவே இருப்பார்கள். அனைவருமே என்பார்வையில் நட்சத்திரப்பதிவர்களே, இதில் எனக்கு எந்தவிதமான மாற்றுக்கருத்தும் இல்லை.

இலங்கையில் இருந்து இன்று சில நூறுகளாக இருக்கும் பதிவர்களின் எண்ணிக்கை பல்லாயிரக்கணக்கானதாக உருவாகவேண்டும், அதன்மூலம் ஆரோக்கியமான ஒரு சமுதாயத்தை கட்டியெழுப்ப முடியும் என்பதில் எனக்கு நம்பிக்கை உண்டு.
நான் முன்பு சொன்னதுபோல வேலைப்பழுக்கள் காரணமாக இலங்கையில் சிறந்த பல எழுத்தாளர்கள், கவிஞர்கள், இந்த எழுத்துக்களில் இருந்து சற்று வலகியிருக்கின்றார்கள் கண்டிப்பாக அவர்களும் இதற்காக ஒரு சிறுநேரம் ஒதுக்கி வலையுலகில் பரவேசிக்கவேண்டும் என்பதும் எனது அவா.
என்னை நட்சத்திரப்பதிவாளராக்கி அழகுபார்க்கும் யாழ்தேவிக்கு இந்தவேளையில் எனது நன்றிகள்.

யூத்ஃபுள் விகடன் குட்பிளாக்கில் எனது வலைப்பதிவு

அடுத்து இளமை ததும்பும், இனிமை கொண்டாடும், விகடனின் பிரிவுகளில் ஒன்றான யூத்ஃபுள் விகடன் குட்பிளாக (Good blog) பட்டியலில் எனது வலைப்பூவும் இடம்பிடித்துக்கொண்டது என்ற செய்தி. இன்று நண்பர் பதிவர் வண்ணத்துப்பூச்சியாரின் ஒரு தொடுப்பில் அவரது பதிவு யுத் விகடன் பட்டியலில் வந்துள்ளதாக அறிந்து அவருக்கு வாழ்த்து எழுதிவிட்டு, அந்த தொடுப்பில் சென்று பார்த்தால் எனக்கு காத்திருந்தது இன்ப அதிர்ச்சி. அங்கு எனது வலைப்பூவும் பட்டியல் இடப்பட்டிருந்தது.
எனது வலைப்பூவையும் தமது குட்பிளாக்கில் இணைத்துக்கொண்டதற்காக யுத்விகடனுக்கும், அங்கிருந்து வருகை தரும் அனைவருக்கும் என் நன்றிகள்.

விரைவில் வெளிவரும் குறும்படம்.
தற்போது இரண்டாவதாக நான் தயாரித்து, இயக்கிவரும் குறும்படம் வெகுவிரைவில் வெளிவரும் என்பதை நண்பர்களுக்கு சொல்லிக்கொள்ளவிரும்புகின்றேன்.
இயகத்தில் உள்ளபோதே அது பற்றிய நண்பர்களின் எதிர்பார்ப்புக்கள் என் வேலைகளையும், இயக்கத்தையும் இன்னும் சிரத்தை எடுக்கவைத்துள்ளன.
மிகவும் உணர்வோட்டமான இந்த கதைக்கருவை வைத்து தயாரிக்கும் இந்த குறும்படம் வெளிவந்ததும் பெரிதும் பேசப்படும் என்ற நம்பிக்கை எனக்கு உண்டு.
மேலும் இந்த குறும்படம் வெளிவர எனக்கு பல நண்பர்களும் தம் உதவிகளை புரிவதாக தெரிவித்திருக்கின்றமை மேலும் தைரியத்தை வரவழைத்துள்ளது.

எனவே இந்த வேளையில் இந்த வலைப்பதிவுமூலம் எனக்கு உண்டான மகிழ்சிகளில் எனது வலைப்பதிவுக்கு வருகை தரும் ஒவ்வொருவரையும், அதேவேளை, என்னை பின்பற்றும் நண்பர்கள், பின்னூட்டல் இடும் நண்பர்கள், பின்னூட்டல் இடவேண்டும் என நினைத்துவிட்டு இடாமல்போகும் நண்பர்கள், எனது வலைப்பதிவுகளை தமது நண்பர்களுக்கு சிபாரிசு செய்துவைக்கும் நண்பர்கள் என அனைவருக்கும் எனது கரம்கூப்பிய நன்றிகளை தெரிவித்துக்கொள்கின்றேன்.

அதேவேளை, எனக்கு ஏடுதொடங்கி பிஞ்சுவிரல் பிடித்து அகரம் எழுதவைத்த எழுத்தாளர் சொக்கன் அவர்களையும், எனக்கு ஆண்டு 01இல் கற்பித்த வகுப்பாசிரியை எனது பாட்டியார் (அம்மம்மா – யாருக்கு இந்தப்பேறு கிடைக்கும்!)
குணரட்ணம் அவர்களையும், மரபணுவிலேயே கலைகளை என்னுள் புகுத்திய எனது பாட்டனார் கலாநிதி கணபதிப்பிள்ளை கந்தையா அவர்களையும், இலக்கிய உலகத்திற்கு என்னை வழிநடத்திய என் தமிழாசிரியை திருமதி. பாலசுந்தரம்பிள்ளை அவர்களையும் இந்தவேளையில் நெஞ்சார நினைத்துபார்க்கின்றேன்.

Sunday, October 25, 2009

ஞாயிறு ஹொக்ரெயில் (25.10.2009)

பாராட்டிறம்

அச்சுவலை பதிவுகளாக இன்று உருப்பெற்றிருக்கும் வலைப்பதிவுகள், அச்சுப்பதிப்புகளாக வெளிவருவது பாராட்டப்படவேண்டியதே. ஏனென்றால் அச்சுவலை ஊடகங்கள் உயர்மட்ட வகுப்பினரையே சென்றடையக்கூடியதாக இருக்கும். அத்தோடு இணையத்தை பயன்படுத்துபவர்கள் பலர் என்றாலும் வலைப்பதிவுகளை ஆறுதலாக பார்ப்பதற்கு சொந்தமாக இணைய இணைப்பு உள்ளவர்களால்த்தான் முடியும்.

எனவே இந்தக்கால கட்டத்தில் அச்சுவலை பதிவர்களின் எழுத்துக்கள் அனைத்து மட்டத்தினரிடமும் சென்றடைய அச்சு ஊடகங்களின் பங்கு மிக முக்கியமானதொன்றாகவே இருக்கின்றது. அந்த வகையில் வலைப்பதிவர்களின் சிறந்த ஆக்கங்களை தெரிந்தெடுத்து அதை சகல தரப்பினருக்கும் அறிமுகம் செய்து வைக்கும் பணியில் இருக்கிறம் சஞ்சிகை, வலைப்பதிவர்களின் பின்னால் நான் இருக்கின்றேன் என்று இயங்குகின்றது. இதற்காக நாங்களும் இருக்கிறமை பாராட்டிறம்.

ராணி ஜோசப்பிற்கு அஞ்சலிகள்.

ஒரு பாடகியாக, ஒரு மேடைக்கலைஞராக, ஒரு தொலைக்காட்சி, நாடக நடிகையாக, ஒரு அறிவிப்பாளராக என பல பாத்திரங்களை ஒரே நேரத்தில், தான் சென்ற அத்தனை துறைகளிலும் தனது மென்மையான அணுகுமுறையால் முத்திரை பதித்தவர் ராணி ஜோசப். 1980 களில் இருந்து கலைத்துறையில் தன்னை ஈடுபடுத்திக்கொண்டிருந்தவர் ராணி ஜோசப். இலங்கையின் பகழ்பெற்ற இசைக்குழுவான அப்ஸராசில் இவர் ஒரு பாடகியாக அறிமுகமாகி பலராலும் பாராட்டப்பட்ட பாடகியாக உருவெடுத்தார்.

1999ஆம் ஆண்டில் கொழும்பில் உடகப்பயிற்சி கற்கை நெறி ஒன்றில் இவர் எனக்கு அறிமுகமானார். அத்தனை பிரபல்யமான ஒரு நபராக இருந்தாலும் எப்போதும் குழந்தைகள் போல மிக மென்மையாகவும் பண்பாகவும், அவர் பேசும் சுபாவம். நாங்கள் பேசுபவற்றைக்கூட மிக நிதானமாக ஆளமாக உள்வாங்கிக்கொள்ளும், அவரது பெருந்தன்மைகள் என்பன.. அன்றே என்னை அதிசயிக்கவைத்தன. அந்தவேளைகளில் நண்பர்களின் உசுப்பேற்றலால் நான் முன்னின்று பல விவாதங்கள், பேச்சு மற்றும் பேட்டி நிகழ்ச்சிகளை நடத்தும்போது முதலாவது நபராக ஓடிவந்து பாராட்டும் அந்தப்பண்புகள் என, அவருடன் பழகிய ஒரு வருடத்தினுள் அவர் மறக்கப்படாத நபராகிவிட்டார். எப்போதும் தெய்வபக்தி மிக்கவராகவும், குழந்தைகளிடம் அதீத அன்பு கொண்டவராகவும், ஒரு கவிஞையாகவும் அவர் இருந்தார்.

புற்றுநோயின் காரணமாக கடந்த 22.10.2009 அன்று அவர் இயற்கையுடன் ஒன்றிப்போனதாக அறிந்து மிகவும் மனம் வருந்தினேன். என்பாசத்திற்குரிய, நான் மதிககும் பலரை இந்தப்புற்றுநோய் காவுகொண்டுவிடுகின்றது.

பசி
வாழ்வியல் மறுதலிக்கப்பட்ட நிலத்தில், அகோரமானதொரு சூழலில் தனிமையில் வாழ்ந்து, முரணான வாழ்வியலுடன் மல்லுக்கட்டி நிற்கும் ஒரு சிறுவனின் பசி இது.



நான்கு பதிவர்களின் நான்குமணிநேர சந்திப்பு

கவிதைகளால் சுவாசித்து. கவிதைகளால் வாழ்ந்து. கவிதைகளுடன் ஜீவிக்கும் பதிவர் நிலா இரசிகன், சிந்தனைகளைக்கிளறிவிடும் கவிதைகளாலும், இலக்கிய கண்ணோட்ட பதிவுகளாலும், திக்குமுக்காடச்செய்யும், யுத் விகடன் புகழ் பதிவர் அடலேறு. எவனோ ஒருவன் என்று பெயரை மட்டும் வைத்துவிட்டு எழுத்துக்களால் எல்லோருக்கும் அறிமுகமான பதிவர் எவனோ ஒருவன், மற்றும் இவற்றை வலையேற்றும் சாத்ஜாத் இந்த ஜனாவும் சென்னை கிழக்கு கடற்கரைச்சாலையில் கடற்கரையில் சந்தித்து நான்கு மணிநேரம் உரையாடினோம்.

சுவையான இலக்கிய கண்ணோட்டங்கள், சிறுகதைகளின் போக்குகள், ரஷ்யச்சிறுகதைகளின் பார்வை, எழுத்துக்களின் இன்றைய நிலை என பேச்சுக்கள் சூடுபிடித்தன. ரஷ்யக்கதைகளே தெரியாமல், ஒரு ரஷ்யக்கதையைக்கூடப் படிக்காமல் ரஷ்யக்கதைகளின் சாயலில் மூன்று கதைகளை எழுதிவிட்டு ஒன்றுமே தெரியாது என்று இருந்த எவனோ ஒருவனை பார்க்க வியப்பாக இருந்தது. கரு ஒன்று கோணங்கள் வேறு (விறுமாண்டி படம்போல) என்ற கோணத்தில் ஒரு கருவை வைத்து சிறுகதை புனைவதாக நால்வரும் முடிவெடுத்தோம். விரைவில் அந்தக்கருவில் நான்கு சிறுகதைகள் வரும் என நினைக்கின்றேன். நான் எழுதும்கதை முடிக்கப்பட்டு அது குறும்படம் ஆவதற்கும் ஆயத்தமாகின்றது நண்பர்களே…

இலங்கை திரை இசையின் கதை

தம்பிஐயா தேவதாஸ் அவர்களால் “இலங்கைத் திரை இசையின் கதை” என்ற தொடர் கட்டுரைகள் வீரகேசரி நாளிதழில் பிரதி சனிகிழமை தோறும் வரும் சங்கமத்தில் வெளிவருகின்றது. ஈழத்து இசை பற்றிய முக்கிமான ஆவணப்படுத்தலாக இதைக்கொள்ளமுடியும். நேர்த்தியான தனது எழுத்துக்களாலும், தேடல்கள் மூலம் கிடைத்த அரிய தகவல்கள், செவி வழியாக முறையாக தெரிந்திராத சம்பவங்கள், கலைஞர்கள் ஆகியோரை பற்றி முழுமையாக அறிய இந்த தொடர் உதவுகின்று. கடந்த 10 வாரங்களாக வெளிவரும் இந்தத்தொடர் பலரது கவனத்தையும் பெற்றுள்ளதுடன், பாராட்டப்படவேண்டியதொன்றாகவும் மாறியுள்ளது.

பேராசிரியர் கா.சிவத்தம்பியின் புறக்கணிப்பு

தமிழக அரசினால் நடத்தப்படவுள்ள உலகத் தமிழ் செம்மொழி ஆய்வு மாநாட்டில் தாம் கலந்துகொள்ளப்போவதில்லை என ஈழத்தமிழ் அறிவியலாளரும், ஆய்வாளருமான பேராசிரியர் காத்திகேசு சிவத்தம்பி அவர்கள் தெரிவித்துள்ளார். உலகத்தமிழ் தலைவராக தன்னைக்கொள்ளவேண்டும் என ஆசைப்படும் ஒருவர் ஈழத்தமிழர்கள் விடயத்தில் திட்டவட்டமான ஒரு நிலைப்பாட்டினை எடுக்க மறந்ததையும் அவர் சுட்டிக்காட்டியுள்ளார்.

அட..பேராசியர் சிவத்தம்பி அவர்கள் கல்வியால் உயர்ந்தவர், உண்மையில் ஒரு எழுத்தாளர். அவருக்கும் வயது போய்விட்டது அனால் இன்றுவரை அவர் தனக்குத்தானே விருது கொடுக்க விரும்பியதில்லை, உண்மையாக தேடிவரும் விருதுகளைக்கூட வாங்க மறுப்பவர், அவர் இன்றுவரை தனக்கேற்றதுபோல தன் கொள்கைகளை புரட்டிபோட்டவரும் இல்லை…

ஒரு சர்தாஜி ஜோக்
பன்டாசிங் திருமணத்திற்கு முதல் நடந்த சம்பவம் இது அவரது மனைவியை அப்போது (அவரது காதலி) அவர் காதலித்துக்கொண்டிருந்தகாலம். ஒருநாள் மாலை ஆத்திரத்துடன் போன்போட்டு அவரது காதலியை ஷர்தாஜி பேசிய வார்த்தைகள் இவை “நீ ஒரு ஏமாற்றுக்காரி….மோசக்காரி…என்னை நீ முட்டாளாக்கிவிட்டாய்… இன்று பதிவுத்திருமணம் செய்துகொள்வோம் என்று நீதானே சொன்னாய்…இன்று அதிகாலையில் இருந்து மாலை வரை தபால்நிலையத்தில் நீவருவாய் என எவ்வளவு நேரம் காத்திருந்தேன்..

Saturday, October 24, 2009

ஈழத்து குறும்படங்கள்.


உணர்வுகளையும், வலிகளையும் மற்றவர்களுக்கு உறையச்செய்ய குறும்படங்கள் இன்று ஒரு முக்கியமான கருவியாக கொள்ளப்படுகின்றது. சொல்லவந்த செய்திகளை அதே வலியோடு மற்றவர்களுக்கும் உணர்த்திவிட நேர்த்தியான குறும்படங்களால் முடிந்துவிடுகின்றது. பல கோடிகளை கொட்டி பிரமாண்டமாக தயாரிக்கப்படும், வர்த்தக திரைப்படங்களைவிட, சோமாலியாவில் ஒருவேளை உணவுக்கு ஏங்கும் குழந்தை ஒன்றை பற்றிய குறும்படம் ஒன்று உலகத்தை தனது பக்கம் ஈர்த்துவிடும்.

ஆக..கோடிகளிலும், பிரமாண்டங்களிலும் ஒரு படைப்பு வெற்றி பெறுவதில்லை மாறாக உணர்வுகளின் அடிப்படையில், உணர்வுகளை உறையவைத்த திரைப்படங்களே உலக அளவில் வெற்றிகளை பெறுகின்றன. ஈரானியத் திரைப்படங்களை இதற்கு சிறந்ததொரு உதாரணமாக கொள்ளலாம். இந்த வகையில், நயவஞ்சமாக அடக்கி, ஒடுக்கப்படும் சமுதாயமாக இன்று உள்ள ஈழத்தமிழர்களின் வாழ்வியலை குறும்படமாக கொண்டுவந்து அவர்களின் வலியினை ஓரளவுக்காவது மற்றவர்களுக்கு புரிய வைக்க இத்தகைய குறும்படங்கள் ஏதுவாக இருக்கும்.

ஆனால் அவலத்தின் மேல் அவலங்கள் நடந்து, நடந்துகொண்டிருக்கும் இந்த நிலத்தில், உணவுண்ணும் உரிமைகள் கூட மறுக்கப்படும் இடத்தில் அவர்களின் உணர்வுகளை வெளிக்கொணரும் குறும்படங்களை தயாரிக்கமுடிமா என்றால் அது முடிவே முடியாது. எனவே இலங்கையிலோ அல்லது இந்தியாவிலோ இருந்து அவர்களின் உண்மையான உணர்வுகளை பிரதிபலிக்கும் குறும்படங்களையோ, அல்லது ஒளி ஆவணத்தொகுப்புக்களையோ தயாரிக்கவோ எடுக்கவோ முடியாது. ஏனென்றால், அவர் தம்பி என்றால், இவர் அண்ணன் என்ற நிலைமைகளே இரண்டு இடத்திலும் காணப்படுகின்றது.

அதேவேளை இந்தியாவில் உள்ளவர்கள் ஈழத்தமிழர் விடயங்களை குறும்படமாக எடுப்பது என்பது அறவே முடியாத காரியம் என்பதை நான் ஆணித்தரமாக கூறுவேன். ஒரு குறும்பட வெளியீட்டு ஒன்றுகூடல் நிகழ்வொன்றின் மேடையிலும் இதை நான் ஆணித்தரமாக கூறியிருந்தேன். எல்லோருக்கும் பொதுவான வலி என்பது வேறு, குறிப்பிட்ட இனம்மட்டும் 30ஆண்டுகளாக அனுபவிக்கும் கொடுமைகள் வலிகள் என்பவை வேறு. “நெருப்பு எப்படி சுடும் என்பதை சூடுபட்டவனால்த்தான் கூறமுடியும். முற்றவர்களால் நெருப்பு இப்படி சுடுமாம் என்றுதான் கூறமுடியும்.”

இந்த நிலையில் ஈழத்தில் முன்னர் தமிழர் சுதந்திரப்பிரதேசம் இருந்த வேளையில் தயாரிக்கப்பட்ட மூன்று குறும்படங்களை காணும்வாய்ப்பு இன்று கிடைத்து. வேலி, பசி, மௌனம்.. ஆகிய மூன்று குறும்படங்களும் ஏதோ ஒரு விதத்தில் நெஞ்சின் உணர்வுகளை தொட்டு நிற்கின்றன. ஒரு கோர யுத்தம் திணிக்கப்பட்ட நிலையில் தொழிநுட்ப கருவிகள் எதுமற்ற, தட்டுப்பாடான நிலையில், பல்வேறுபட்ட அவல, துன்பியல் நிகழ்வுகளுக்கு மத்தியிலும் இத்தகய குறும்படங்களை தயாரித்து. இயக்கி இன்று உலகத்தின் கண்முன் கொண்டுவந்துள்ள அத்தனை கலைஞர்களும் மன, மொழி, மெய்களால் பாராட்டப்படவேண்டியவர்களே.

சாம்பிளாக உங்களுக்கு ஒரு குறும்படம் இதோ….

வேலி
கதை :ஆதிலட்சுமி சிவகுமார்
இசை : ராஜா
ஓளிப்பதிவு : அகல்விழி
படத்தொகுப்பு
திரைக்கதை : நிமலா
இயக்கம்
நேரம் - 20 மணித்துளிகள்.


கணவனை இழந்து கைக்குழந்தையுடன், வாழ்ந்துவரும் ஒரு விதவைப்பெண் லச்சுமி. சொந்தங்கள் அனைத்தும் கைவிட்ட நிலையில், சில சொந்தங்கள் வசைபாடித்தூற்றிய நிலையில், தோட்டத்தில் வேலை செய்து, வசதியுடையவர்களின் வீட்டுவேலைகள் பார்த்து, பத்து பாத்திரம் தேய்த்து, மாவிடித்துக்கொடுத்து என பல்வேறுப்பட்ட வேலைகளையும் செய்து தனதும் தனது பிள்ளையினதும் வயிற்றுக்கு உழைத்துக்கொண்டிருக்கின்றாள் அவள்.


தோட்டத்தில் அவள் வேலைபார்க்கும்போது தோட்டக்காரனாக இருக்கும் முத்துவிற்கு இவள்மேல் உள்ள இரக்கம் காதலாக மாறிவிடுகின்றது. லட்சுமியின் மகள் சுபிகூட எப்போதும் அவனையே சுற்றிவருவாள். அவனும் எப்போதும் அந்த பிஞ்சுக்குழந்தைமேல் அளவுகடந்த பாசம் பாராட்டிவருவான். ஆனால் லட்சுமி மட்டும் அவனுடன் எந்தப்பேச்சுவார்த்தைகளும் வைத்துக்கொள்ளமாட்டாள்.


லட்சுமி வீட்டில் கிணறு இல்லை என்பதனால் அருகில் உள்ள வீடு ஒன்றிலேயே அவள் தண்ணீர்பிடிப்பது வழமை. அன்று ஒருநாள் இவள் தண்ணீர் பிடிக்க செல்லும்போது எங்கேயோ புறப்பட தயாரான அந்த வீட்டுக்காரர் இவள் வருவதை கண்டு மறுபடி வீட்டிற்குள் சென்றுவிடுகின்றார். இவள் தண்ணீர் பிடித்துக்கொண்டிருக்கும்போது இவளை அழைக்கும் அந்த வீட்டுக்காரி, இனி நீ காலை வேளையில் தண்ணீர் பிடிக்க வரவேண்டாம், மாலை வேளைகளில் வந்து தண்ணீர் பிடித்துக்கொள். உன் முழுவியளத்தினால் (சகுனம்) அவர் வெளியில் செல்லாமல் மறுபடியும் வீட்டிற்குள் வந்துவிட்டார் என்று கூறுகின்றாள்.


அடுத்த காட்சியாக இவள் வீட்டுவேலை செய்துகொடுக்க செல்லும் பாட்டிவீட்டில், இவளது முகத்தைக்கண்டு நல்ல இதயம் கொண்ட அந்தப்பாட்டி, இவளது முகச்சோர்வைக்கண்டு என்ன என வினாவுகின்றாள். யாரையுமே குறைகூறிப் பழக்கமில்லாத லட்சுமி ஏதோ சொல்லி சமாளித்துவிட்டு, தன் வீட்டில் கிணறுவெட்டுவதற்கு நிலையமெடுக்கவேண்டும் ஐயாவிடம் சொல்லுங்கள் என்கின்றாள்.


கிணற்றினைக்கூட கூலி கொடுத்துவெட்ட முடியாமல் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அவளே வெட்டுகின்றாள். இத்தனை கஸ்டங்கள் பட்டு, பலவீடுகளில் தொழில் செய்து பிழைப்பு நடத்தும் அவளை சில பெண்கள் குழுமியிருந்து பரிகாசிக்கின்றனர். ஜாடைமாடையாக அவளைக் குத்திக்காட்டி பல பேச்சுக்களையும் பேசுகின்றனர். அனால் வழமையான மௌனமான தன் இயல்பால் அவை எதையும் காதில் விழுத்தாமல் சென்றுவிடுகின்றாள் அவள்.


பின்னர் ஒருநாள் தோட்டத்தில் இவள் வேலை செய்துகொண்டிருக்கும்போது இவளருகில் வரும் முத்து, ஏன் நீ இப்படி கஸ்டப்படவேண்டும், நான் சுபியை எனது பிள்ளையாகத்தான் நினைத்துக்கொண்டிருக்கின்றேன், என தன் மனதில் உள்ளதை இவளிடம் வெளிப்படுத்துகின்றான். இவள் எதுவும் சொல்லாமல் அவசரமாக அங்கிருந்து சென்றுவிடுகின்றாள். பின்னர் இவள் வீட்டுவேலை செய்யும், அந்த நல்ல பாட்டியும் இவளிடம் தோட்டக்கார முத்து நல்லபிள்ளை, அவனை திருமணம் செய்துகொள் என்று சொல்கின்றாள். இவளுக்கு அறிவுரை சொல்லுகின்றாள். எனினும் இப்போதும் இலட்சுமி எதுவும் பேசவில்லை.


பின்னர் இவளது கணவனின் நினைவு திதி வருகின்றது. இவளது கணவனை இராணுவத்தினர் கொன்றதும், அவனது எலும்புத்துண்டும், உடையின் எச்சங்களுமே மிச்சமாக கிடைத்தமையும் முன்னரே நினைவாக காட்டப்பட்டுவிடுகின்றது. இவளது கணவனின் திதிக்கு முத்துவும் வருகின்றான். இவள் உணவு பரிமாற சுபி அவனை உணவருந்த சொல்கின்றாள். அவன் சுபிக்கும் ஊட்டிவிட்டு தான் போய்வருவதாக சுபியிடம் சொல்லிவிட்டு, அம்மாவிடமும் சொல்லும்படி சொல்லிவிட்டு செல்கின்றான்.


லட்மியிடம் ஓடிவந்து அவளை அணைத்துக்கொள்ளும் சுபி, அம்மா மாமா போய்ட்டுவாறதாக உன்னிடம் சொல்லச்சொன்னார், என்கின்றாள்.. இவள் கண்களில் ஒரு உற்சாக மிகுதி ஏற்படும்போது மீண்டும் அம்மா, மாமா போய்ட்டுவாறதாக உன்கிட்ட சொல்லச்சொன்னார் என்கின்றாள்….
அட மாமா என்று சொல்லாதே இனி அவரை உன் அப்பா என்று சொல்லவேண்டும் என லட்சுமி குழந்தைக்கு சொல்லவேண்டும் என நாம் நினைக்கும்போதும், வழமைபோல இலட்சுமி எதுவுமே சொல்லாமல் வேலி மீண்டும் தடுக்க இந்த படம் முடிவடைகின்றது.

உண்மையில் பின்னணி இசையினை இந்த குறும்படத்தில் பாராட்டவேண்டும், அடுத்து இந்த குறும்படத்திற்கு சரியான கதாநாயகியாக லட்சுமிப்பாத்திரத்தில் நடித்துள்ள நடிகையின் மௌனமான நடிப்பம். பார்வைகளால் கதைபேசுவதும் கச்சிதம். லட்சுமிக்கு அறிவரைகூறி அவளுக்கு ஆறுதலளிக்கும் நல்ல பாட்டியாக வரும் அம்மா, தனது இயல்பான நடிப்பினால் சும்மா புகுந்துவிளையாடியுள்ளார். நீங்களும் என்ற இந்த இணைப்பின்மூலம்
http://www.tamilkathir.com/news/1784/57/.aspx
இந்தக்குறும்படத்தை பார்க்கலாம்.

Friday, October 23, 2009

Where the Wild Things Are மற்றும் ஒரு சிறுவர் விருந்து…


1963ஆம் ஆண்டில் அமெரிக்க சிறுவர் புனைகதை எழுத்தாளர், மவுரைஸ் ஷென்டக் என்பரால் சித்திரக்கதைப்புத்தகமாக வெளியடப்பட்ட கதையே “Where the Wild Things Are” என்பதாகும்.
அன்றில் இருந்து இன்றுவரை காலத்திற்கு காலம் மீள்பதிப்பு இடப்பட்டுவந்த இந்த சித்திரக்கதை பெரும் வரவேற்பையும், புகழையும் சிறுவர்கள் மற்றும் கட்டிளமைப்பருவத்தோரிடம் இருந்து பெற்றுக்கொண்டது.

2000ஆம் ஆண்டின் பின்னர் இந்த Where the Wild Things Are என்ற கதைகளை வைத்துகொண்டு பல முப்பரிமாண கார்ட்டூன் சித்திரங்கள், வீடியோ கேம்ஸ் என்பன வந்து மிகப்பிரபலம் பெற்றன.
அதேவேளை இறுதியாக 2008ஆம் ஆண்டு மீள்பிரசும் செய்யப்பட்ட Where the Wild Things Are சித்திரக்கதைப்புத்தகங்கள் 19 மில்லியன் பிரதிகள் உலகம் பூராகவும் விற்றுத் தீர்ந்தமை பலரையும் ஆச்சரியப்படவைத்தது.


இந்த நிலையிலேயே இந்த Where the Wild Things Are கடந்த வெள்ளிக்கிழமை (16.10.2009) அன்று அமெரிக்காவில் வெளியாகி சக்கைபோடுபோட்டுக்கொண்டிருக்கின்றது.
தற்போதெல்லாம் ஈரானியத்திரைப்படங்களைப்போல சர்வதேச ரீதியிலும் சிறுவர்களை மையமாகக்கொண்ட திரைப்படங்கள் வெளியிடப்பட்டுவருவதும் அவை வெற்றிபெறுவதும் வரவேற்கத்தக்க விடயங்களாகும்.

ஆனால் ஒரு Where the Wild Things Are வைவிட, Harry potter விட சிறந்த கதைகளை கேட்டுவளர்ந்த நாங்கள் அவற்றை திரைப்படமாக எடுக்கவோ, எடுத்தாலும் அவை வெற்றிபெறுவதோ தற்போதைய நிலையில் வாய்ப்புக்கள் இங்கு அறவே இல்லை என்றே கூறவேண்டும்.


சரி.. Where the Wild Things Are திரைப்படம் பற்றிய பார்வைக்கு வருவோம்.
இந்த திரைப்படத்தின் நாயகன் மக்ஸ். கொஞ்சம் கோபசுபாவம் உடையவன், தன்னிடன் விளையாடவராத அக்காமீதும், தன்னுடன் நேரம் ஒதுக்கிக்கொள்ளமுடியாத அம்மாவிடமும் கோபம் கொண்டு தனிமைப்படுபவன்.
கற்கும் பாடசாலையில்க்கூட ஒரு பிடிப்பு அவனிடம் இல்லை.
ஒரு இரவில் அவன் தனிமையில் தன் அறையில் இருக்கின்றான் தனது தாயாருடன் உரையாடுவதற்காக வீட்டின் வராந்தாவுக்கு வருகின்றான், அங்கே அவனது தாய் அவளது காதலனுடன் பேசிக்கொண்டு இருக்கின்றாள்.

தாய்க்கும் மகனுக்கும் இடையில் எற்படும் வாக்குவாதத்தை தொடர்ந்து, அவன் உச்சக்கட்ட கோபத்தில் ஓடுகின்றான், வீட்டு கதவைத்தாண்டி, வீதியைத்தாண்டி, புதர்களைத்தாண்டி, சிறு காட்டினைத்தாண்டி என ஓடி, இறுதியில் ஒரு கடற்கரையினை அடைந்து அங்கு காணப்படும் ஒரு சிறிய படகில் எறி அந்த படகை திசையற்ற இலக்கு நோக்கிச்செலுத்துகின்றான் மக்ஸ்.


நெடுந்தூர பயணத்தின்பின் அவனுக்கு கழைப்பு எற்படுகின்றது, யாராவது உள்ளீர்களா என குரல் எழுப்புகின்றான். அப்போது சற்று தொலைவில் ஒரு தீவு ஒன்று தென்படுகின்றது. படகை அந்தத்தீவினை நோக்கிச்செலுத்துகின்றான்.
பேரலைகள் அவன் படகினை அலைக்கழித்தாலும் அந்த தீவினை நோக்கி பயணமாகி அந்த தீவினை அடைகின்றான்.


அந்த தீவில் நெருப்பு மூட்டப்பட்டு இருக்கும், அங்கு பலரது பேச்சுக்கள் கேட்பதை அறிந்து பதுங்கியிருந்து பார்க்கின்றான். அப்போது விசித்திரமான தோற்றங்களை உடைய அளவில் பெருத்த விகாரமான ஜந்துக்கள் அந்த தீவில் உள்ளதை மக்ஸ் அறிகின்றான்.
அவர்களுக்கு தன்னை அறிமுகம் செய்யும் மக்ஸ் தான் ஒரு இளவரசன் என்றும், அவர்களது பிரச்சினைகளை தீர்த்துவைப்பதற்கே அங்கே வந்துள்ளதாகவும் கூறுகின்றான், அந்த ஜந்துக்களும் அவனை தமது அரசனாக முடிசூட்டி அன்டன் பழகுகின்றன.

அவர்களுடன் அவன் அறிமுகமாகி மறுபடியும் கப்பலில் ஏறி தனது இருப்பிடம் செல்ல மட்டும் பல சுவாரகசியமான கட்டங்களையும், இவன் அங்கு செய்யும் மாற்றங்களையும், குதூகலங்களையும் சிறப்பாக படம்பிடித்துள்ளமை இந்தப்படத்தின் சிறப்பு.


விகாரமான பெரிய முகங்களை உடைய ஜந்துக்கள் என்பதனால் அவற்றின் உணர்ச்சி வெளிப்பாடுகளை முகத்தில் கொண்டுவருவது மிகக்கஸ்டமாக உள்ளமை தெரிகின்றது.
அத்துடன் ஹரிப்பொட்டர்போல மந்திர தந்திர சாகசங்கள் இதில் இல்லை என்பதனால் அப்படி ஒரு கட்டங்களை எதிர்பார்த்து செல்பவர்களுக்கு (நான் உட்பட) இந்த திரைப்படம் ஏமாற்றமே. உரையாடல் அதிகமாக இருக்கும், அனால் அந்த உரையாடல்கள் மிக சுவையானதாகவும், உணர்வானதாகவும் இருக்கும்.

கதையில் வருவது போல பல சுவாரகசியங்களை சொல்ல இந்த திரைப்படம் தவறிவிட்டது என்று பல விமர்சனக்குற்றச்சாட்டுகளும் எழுந்துள்ளது. எனினும் அமெரிக்க சிறுவர்கள் கடந்த ஒருவாரமாக அமெரிக்க திரையரங்குகளுக்கு படையெடுத்தவண்ணமே உள்ளனர்.

(பிற்குறிப்பு - இந்த பதிவை எழுதிவிட்டு பதிவேற்ற நினைத்தபோது மக்கர் பண்ணிய பிளாக்கருக்கு ஒரு குட்டு)

Monday, October 19, 2009

கவிதையும் இல்லை! ஹைக்கூவும் இல்லை!!

யதார்த்தம்.


மரித்துப்போனவனின்
மனதுக்கு மட்டும் புரியும் எது யதார்தம்
விஞ்ஞானம் முரணாக…

தேவை.


தேவை… . தேவையென்ற கேள்விகள்
ஏது மற்ற நிரம்பல்கள்.

ஆளம்.


அற்புதங்கள், ஆச்சரியங்கள்
ஐ..ஐ..யோ முடிந்துவிட்டதே என் ஆயுள்.

மனைவி.


நிச்சயிக்கப்படாத நிட்சயதார்தம்.
தேவதையின் அருள், சாத்தானின் சாபம்
இரண்டினதும் ஒரே உருவம்.

கடவுள்.


உயிர்களுக்காக அத்தனை அழகும் படைத்தும்
பொறித்துவிட்டு போகவில்லை
உபயம் நான் என்று…

சாத்தான்.


ஸ்ரீ லங்கா -ஈழத்தில் தமிழர்படுகொலை..
சீனா -திபெத்தை ஆக்கிரமித்தது..
பாகிஸ்தான் -ஸ்ரீ லங்காவுக்கு உதவி…
ஆரம்பங்கள் அதன் விம்பங்கள்.

தமிழன்.


உலகமெங்கும் பறந்து
பிறர்கூடுகளில் முட்டையிடும் பறவைக்கு
சொந்தமாக இல்லை ஒரு வளை.

துரோகி.


அடிப்படை மரபுரிமைகள்
என்றும் மறைவதில்லையாம்
சொல்கின்றது விஞ்ஞானம்…
உண்மைதான்..ஆப்பிள் கடித்த நாள்முதல்
தொடர்கின்றதே..

நட்பு.

சார்பியல் பொய்யில்லை,
தனித்து நிற்காத அட்டைகள்
சார்ந்து தலை முட்டி நிலைத்து நிற்கின்றதே..

நன்றி.


பரஸ்பர சந்தோசம்
நான் பண்பானவன்
செய்தவன் மனம்குளிர்கின்றது…

Sunday, October 18, 2009

ஞாயிறு ஹொக்ரெய்ல். (18.10.2009)


இனியாவது வெடிக்கட்டும் திருப்தி மத்தாப்பூக்கள்.
வழமையாக சுத்தமான காற்றினை சுவாசிப்பதற்காகவும், சில புதிய விடயங்கள் பற்றி அமைதியாக இருந்து சிந்திப்பதற்காகவும் நான், காலாற கடற்கரைக்கு சென்று இருந்துவிட்டுவருவது வழமை. ஆனால் நேற்றைய தினம் கடற்கரையில் இவை ஒன்றுமே எனக்கு கிடைக்கவில்லை. காரணம் நேற்று டீவாலியாம்.

அப்பப்பா எத்தனை விதம் விதமான வானவெடிகள், எத்தனை அழகாக மேலே சென்றுவெடித்து நொடியில் காணமற்போகின்றன. ஒன்று இரண்டென்றால் பறவாய் இல்லை பார்த்துக்கொண்டிருக்கும்போது கண்முன்னே எத்தனை ஆயிரம்?? இதை பார்த்துகொண்டிருக்கும்போது, வழமையாக வந்து “அண்ணே சுண்டல் வாங்கிக்கிறிங்களா அண்ணே?” என்று கேட்கும் அந்த சின்னஞ்சிறிய பெண்ணைப்பார்த்ததும் ஏனோ கண்கள் கலங்கின நேற்று.

ஒரு உடை கூட போடமுடியாமல் தெருவோரங்களில்; திரியும் குழந்தைகள் எத்தனை? இந்த வானவேடிக்கையில் ஒரு நிமிடம் சிரிக்கும் மத்தாப்பூவைவிட அந்த ஏழைப்பிள்ளை ஒன்றுக்கு உடுத்த உடைவாங்கிக்கொடுத்து அந்தக்குழந்தையின் சிரிப்பை பாருங்கள், கண்டிப்பாக உங்கள் மனங்களில் 1000 திருப்தி மத்தாப்புக்கள் வெடிக்கும்.

நெஞ்சைபதறவைத்த செய்தி.

அவுஸ்ரேலியாவில் மெல்போர்னில் உள்ள பிரதேச ரெயில்வே ஸ்ரேஷன் ஒன்றில் இடம்பெற்ற 6 மாத ஆண் குழந்தை ஒன்று, எதிர்பார்க்காத கவனயீனத்தால் ரெயில் வந்துகொண்டிருந்த தண்டவாளத்தில் விழுந்த காட்சி பல ஊடகங்களிலும் வெளியாகியிருந்தது. விபத்துக்கள் எதிர்பாராததுதான் என்றாலும் குழந்தைகள் விடயங்களில் மிக கவனமாக அதேவேளை அவதானமாக பெற்றவர்கள் நடந்துகொள்ளவேண்டும் என்பதற்கு இந்த சம்பவம் ஒரு படிப்பினையாக இருக்கும்.

கலக்கியது கானா

எகிப்தின் கெய்ரோவில் இடம்பெற்ற குஐகுயு இருபது வயதிற்குட்பட்ட உலக காற்பந்தாட்டப்போட்டிகளின் இறுதிப்போட்டிகள் கடந்த 16ஆம் திகதி பிரேஸில் மற்றும் கானா அணிகளுக்கிடையில் இடம்பெற்றது. உண்மையில் மிகவும். விறுவிறுப்பாகவும் சுவாரகசியம் மிக்கதாகவும் இந்தப்போட்டிகள் அமைந்தன. ஆட்டத்தில் இரண்டு அணிகளாலும் கோல் எதனையும் போடமுடியவில்லை. அந்த அளவில் ஆட்டம் மிகவும் இறுக்கமாக அமைந்திருந்தது.

இதன்காரணத்தினால் ஆட்டம் பனால்ட்டி ஷ_ட் அவுட் முறைக்கு சென்றது. பிரேஸில் அணியின் நட்சத்திரவீரர் மெய்க்கான் எல்லாப்போட்டிகளிலும் ஒரு கலக்கு கலக்கியிருந்தாலும்;, இந்தப்போட்டியில் பலனல்டி கோலில் சொதப்பியதால் பிரேஸில் தோல்வியடையவேண்டியதாயிற்று. முக்கிமான விடயம் என்னவென்றால் சழைக்காமல் விளையாடிய கானா அணி, மிக அதீத திறமைகளை வெளிக்காட்டியது.

ஆட்டத்தில் 37ஆவது நிமிடத்திலேயே கானா அணியின் வீரர் டானியல் அடேடோ, ரிவ்ரியால் ரெட்கார்ட் காட்டப்பட்டு அனுப்பட்ட நிலையில் 10 வீரர்களே விளையாட்டு மைதானத்தில் விளையாடினர் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. ஐரோப்பிய, தென் அமெரிக்க நாடுகள் அல்லாத ஒரு ஆபிரிக்க நாடு பிபாவின் 20 வயதிற்குட்பட்ட உலக சம்பியன் ஆகியுள்ளது பலரையும் ஆச்சரியத்தில் ஆழ்த்தியுள்ளது

ரீவைண்ட்

சுவாரகசியமாக டி.வி.டியில் படம் பார்த்துக்கொண்டிருக்கின்றீர்கள். உங்கள் கையில் உள்ள ரிமோட்டினால் உங்களுக்கு பிடித்த கட்டங்கள் கடந்துபோனாலும் டி.வி.டி பிளேயரை கட்டுப்படுத்தி ரீவைண்ட் செய்து மீண்டும் அந்த காட்சியை பார்க்க நீங்கள் கொடுக்கும் அந்த கொமாண்ட், டி.வீ.டி பீளேயரைக்கடந்து உங்கள் சுற்றுச்சூழலையே ரிவைன்ட் பண்ணினால்??? ஒரு சின்ன கற்பனை!! பாருங்கள்….

எத்தனைநாளுக்குத்தான் எங்களை ஏமாற்றப்போறீர்கள்???

கூரையில ஏறி கோழி பிடிக்கத்தெரியாத ஒருவன், எங்கேயோ ஏறி வைகுண்டம் போகமுயன்றானாம் என்ற கதைக்கு தக்கதாகவே தமிழ்நாட்டில் தற்போது ஆழுந்தரப்பு ஈழத்தமிழர் விவகாரத்தில் நடந்துகொள்ளும் விதங்கள் உள்ளன. முதலில் தமிழ்நாட்டு மீனவர்கள் சிறி லங்கா கடற்படையினால் தாக்கப்படும் சம்பவங்களையே தடுத்துநிறுத்த திராணியற்ற இவர்கள் ஈழத்தமிழர்களின் துயரத்தை துடைத்துவிடுவார்களா? ஈழத்தமிழர்கள் ஒன்றும் மடையர்கள் அல்லர் என்பது இன்னும் இந்தியாவுக்கும்.தமிழ்நாட்டிற்கும் சரியாகப்புரியவில்லை.

ஒருவனை சிரித்துக்கொண்டே ஒருதரம் முதுகில் குத்தலாம், ஆனால் ஒவ்வொருநாளும் குத்தும் இந்த வஞ்சகம் அருவருக்கத்தக்கது. மரீனாவில் ஒருவர் உண்ணாவிரதம் இருந்த அன்றுதான் வன்னியில் அதிகமான தமிழர்கள் கொல்லப்பட்டார்கள், அனால் சொல்லப்பட்டது இவரது உண்ணாவிரதத்தால் தாக்குதல் நின்றதாக, இப்போது ஐ.நா செல்லிக்கேட்காத, அமெரிக்கா சொல்லிக்கேட்காத, இங்கிலாந்து, பிரான்ஸ் சொல்லிக்கேட்காத சிறி லங்கா அரசு இங்கிருந்போன ஒன்றுக்கும் ஆகாத தூதுக்குழுசொல்லி மக்களை தங்கள் சொந்த இடத்திற்கு அனுப்ப தொடங்கிவிட்டார்களாம்!!! இதைவிட பெரிய கொடுமை இருக்குமா சரவணா????

சொற்களை பிரித்து சேர்த்து எழுதல்
தமிழில் சொற்களை சேர்த்து பிரித்து சரியான வரியில் சரியாக எழுதவேண்டும் இல்லை என்றால் சொல்லவந்த கருத்தினையே அப்படியே புரட்டிபோட்டுவிடும். இங்கே சில… சொல்லவந்த செய்திகளையும் சொல்லப்பட்ட விதங்களையும் பாருங்கள்.

பாவித்த பெண்கள் ஸ்கூட்டி, உடன்விற்பனைக்கு உண்டு
பாவித்த பெண்கள், ஸ்கூட்டியுடன் விற்பனைக்குண்டு

பிரமணர்கள் சாப்பிடுமிடம்
பிரமணர் கள் சாப்பிடுமிடம்

கணபதிபிள்ளை தாச்சிப்போட்டியில் வெற்றிபெற்றார்
கணபதி பிள்ளைதாச்சிப்போட்டியில் வெற்றிபெற்றார்.

Thursday, October 15, 2009

காற்றினிலே வந்த கீதம்…


அரிவரி தொடங்கி, கைதேய மண்மீது அகரம் எழுதத்தொடங்கிய காலங்களின் முன்னேயே இசை என்னும் நாத வெள்ளம் மனதிற்குள் புகுந்துவிடுகின்றது.
கருவினில் இருக்கும்போதே இசையை இரசிக்கும் பண்பு வந்துவிடுவதாக விஞ்ஞானிகள்கூட ஒப்புக்கொண்டுள்ளனர்.
நேர்தியான கருத்துக்கள் இசையுடன் கரைந்துவரும்போது, என் இயல்புகள் அத்தனையும் தொலைத்துவிட்டு, காதின் கீழ் உள்ள பகுதியில் இருந்து மூளைக்கு இரத்தஓட்டம் அதிகம்பாய சிலிர்துப்போய் கண்ணீர் சொரிந்து அந்த இசையுடன் இலகித்த சம்பவங்கள் பல…

என் கண்கண்ட தெய்வங்கள், வித்தாக உறங்குமிடத்தில் கார்த்திகைப்பூவின் மாதத்தில் ஒளிவெள்ளமெழுப்பி இசைபாடும் அந்த “எங்கே எங்கே ஒருதரம் உங்கள் திருமுகம் காட்டுங்கள்” என்ற அந்த இசையினால் எத்தனை தரம் தேம்பித்தேம்பி அழுதிருப்பேன்.
காதல் உணர்வுகளில் மனதுக்குள் பட்டாம்பூச்சிகள் பறக்கின்றன என்கின்றனரே??
அதைவிட ஆயிரம்மடங்கு பட்டாம்பூச்சிகளை இசையினால் பரப்பிவிடமுடியும்.
இதை இசைமூலம் நிரூபித்தவர்கள் பலர், பீத்தோவானில் இருந்து, இளையராஜாவரை என்னை சிலிர்க்கவைத்த இசை ஸ்ரிங்காரர்கள் பலர்.

நிகழ்கால எதிர்நீச்சல்களிலும், எதிர்கால சவால்களுக்கும் மத்தியில் மனதிற்கு அப்பப்போ ஆறுதல் தருவது இறந்தகால வசந்தங்களே. அவை எப்போதும் இனி திரும்பி வந்துவிடப்போவதில்லை.
அகரம் கிறுக்கத்தொடங்கிய காலங்கள் அது! அம்மம்மா எங்கே என்று கேட்க, அம்மம்மா சாமியிட்ட போட்டாங்க, என்று பதில் வந்தவுடன். கோவிலுக்கு செல்லும்போதெல்லாம் அம்மம்மாவை தேடிய காலங்கள் அது.


அந்தக்காலங்களில்த்தான், என் வீட்டில் அருகில் இருக்கும் அதே நல்லூர் கந்தசுசாமி கோவிலில்த்தான் அந்த இசை என்னும் நாத வெள்ளம், நாதஸ்வரமாகி என் காதுகளில் தேன்பாச்சி சுவாமியை விட்டுவிட்டு, என்னை அந்த ஸ்வர வித்தைகளால் கவர்ந்தவர் லயஞான பூபதி பத்மநாதன் அவர்கள்.
அந்த நாளில் இருந்து உயர்தரம் கற்கும்வரை நான் அந்த நாதஸ்வர இசையினை இரசித்தேன், ஓலங்களாக காற்றில்வரும் பிசிறுகள் எல்லாவற்றாலும், தான் இழுத்து ஊதும் காற்றுக்களால் கீதங்களாக மாற்றிய வித்தகர் அவர்.

மாநிறம், கூர்மையான கண்கள், கலைக்கான முகம், அகன்ற நெற்றி, நிமிர்ந்த தேகம், எட்டுமூலை வேட்டி, அதன்மேல் இடையில் பட்டுத்துணி நாதஸ்வர துளைகளைத்தடவும் விரல்களில் மோதிரங்கள். என் கண்களில் இன்றும் நிலைத்திருக்கும் அந்த இசை வித்தகரின்தோற்றம் இதுதான். அப்பப்பா இந்தமனிதரால் கோவிலுக்கு வந்த அத்தனைபேரையும் எப்படி அந்த கான இசையினால் கட்டிப்போட முடிகின்றது என என்முகம் ஆச்சரியக்குறியாகிய சந்தர்ப்பங்கள் பல.


இவன் கோவிலுக்கு வந்து சாமியையா கும்பிடுகின்றான், பீப்பி, மேளத்தைத்தான் பார்த்துக்கொண்டு அதன் பின்னாலேயே சுற்றுகின்றான் என என் அக்கா தாத்தாவிடம் முறையிட்டதும், அதற்கு என் தாத்தா அளித்த பதிலும் இன்றும் எனக்கு நினைவில் உள்ளது.
என் தாத்தா ஒரு கலாநிதி. பகுத்தறிவாளனும்கூட, கோவிலுக்கு செல்வதில்லை.
அவர் கேட்ட கேள்வி ஒன்றுதான் யார் அங்கே நாதஸ்வரம் வாசிப்பது என்பதுதான்.
என் அக்கா:- பத்மநாதன் என்றதும், அப்படி என்றால் இவன் செய்வது சரிதான். என்றுவிட்டு பத்தமநாதன் பற்றி பல தகவல்களையும் எனக்கு அன்று விரிவாக கூறினார். தன் பேரன் போற்றுதலுக்குரிய ஒரு நாதஸ்வர வித்தகரின் இரசிகனாகிவிட்டானே என்ற பெருமையினை அவர் முகத்தில் அன்று நான் பார்த்தேன்.

யாழ்ப்பாணத்தில் அளவையூர் என்று சிறப்பிக்கப்படும், அளவெட்டி பிரதேசத்தை சொந்த இடமாகக்கொண்டவர் பத்மநாதன் அவர்கள். 1931ஆம் அண்டு பிறந்த இவர், புகழ்பெற்ற கலைஞர்களான வலங்கைமான் சண்முகசுந்தரம்பிள்ளை, முல்லைவாசன் முத்துவேற்பிள்ளை, அப்புலிங்கம், ஆறுமுகம்பிள்ளை ஆகியோரால் செதுக்கப்பட்டவராவார்.
பின்னர் தமிழகத்தில் புகழ்பெற்றிருந்த சீர்காழி பீ.எம்.திருநாவுக்கரசிடமும், திருச்சி கிரிஸ்ணமுர்திப்பிள்ளையிடமும் நாதஸ்வரக்கலையின் நுட்ப நுணுக்கங்களை கற்றுத்தேர்ச்சிபெற்றார்.


பின்னர் இவரது காலத்தின் பொற்காலம் என்றும், இன்றும் ஈழத்தமிழர்களால் குறிப்பிட்டு சொல்லத்தக்கதான காலமும் இவரும் உலகப்புகழ்பெற்ற தவில்மேதை தெட்சணாமூர்த்தியும் இணைந்து இசைபரப்பிய காலகட்டங்களாகும்.
இது இவரது 25 ஆவது வயதிலிருந்து ஆரம்பித்ததாக அறியமுடிகின்றது.
நான் அறிந்து இவர் வாசிக்கும்போது தவில்மேதை புண்ணியமூர்தி அவர்களும், அதன்பின்னர், அவரது மாணவனும், தவில்மாமேதை தெட்சணாமூர்த்தியின் புத்திரன் உதயசங்கர் அவர்களும் தவில் வாசித்தனர்.

பலபொழுதுகளில் நான் இவரை இரசித்தது நல்லூர் தேவஸ்தானத்திலேயே மற்றும்படி யாழ்ப்பாணத்தில் இடம்பெறும் இசை விழாக்களிலும், பிற கோவில் மஹோட்சவங்களிலும் இவரது கச்சேரிகளை பாhத்திருக்கின்றேன். இவர் வாசிக்கும் மல்லாரியை கேட்டுக்கொண்டே இருக்கலாம். ஒருதடவை இசை விழா ஒன்றில் இவர் வாசித்த தில்லானாவை நேரில் பார்த்து நான் இருக்கும் இடமே தெரியாமல் இலகித்து அந்த இடத்தில் நான் இல்லை என்ற உணர்வு நிலைக்கே சென்றிருக்கின்றேன்.

என் இரசிப்பு வெறியாகிய சந்தர்ப்பத்தில் என் தாத்தா ஓர் நாள் இவரது இல்லத்திற்கு என்னை அழைத்துசென்று சந்திக்கவைத்தார். அன்றுதான் நான் அவரது வாயினால் வரும் பேச்சினையும் கேட்டேன். அட எவ்வளவு அன்பான மனிதர்! என் தாத்தா அவரின் இரசிகன் நான் என்றதும் என்னை தன் மடியில் இருந்தி கதைபேசினார். என் தாத்தா பற்றி நான் அறியாத பல விடயங்களை என்னிடம் சொன்னார். அந்த பொழுதுகளை இன்று நினைத்தாலும் மனம் பெருமை கொள்கின்றது.

அடுத்து 91 அல்லது 92 ஆம் ஆண்டு கட்டத்திலே அவருக்கு நடந்த மணிவிழாவை என்னால் மறக்கமுடியாது. நல்லை ஆதீன மண்டபத்தில் நடந்த அந்த விழா மிகவும்; சிறப்பாக நடைபெற்றது. பெரிய பெரிய கல்விமான்கள், இசை வித்தகர்கள் எல்லோரும் இவரை புகழ்ந்துபேசினார்கள், தாங்களும் இவரின் இரசிகர் என்றார்கள். அப்பா…! அந்த விழாவே இன்றும் என்மனக்கண்ணில் முழுப்பதிவாக இருக்கின்றது.

அதைதொடர்ந்து நான் மிருதங்கம் கற்ற இசைமன்றத்தினரால் இவருக்கு அளிக்கப்பட்ட கௌரவம் மற்றும் பாராட்டு விழாவில் இவரை புகழ்ந்து கவிதை சொல்லும் வாய்ப்பு எனக்கு கிடைத்தது. இதற்கு என் தமிழாசிரியரிடம் உதவி கேட்டேன், உண்மையான கலைஞன் ஒரு 13 வயது சிறுவனின் மனதில் என்ன உள்ளதோ அதை அப்படியே ஏற்றுக்கொள்வான், எனவே நீயே எழுதவேண்டும் என அவர் சொல்லிவிட்டார். அன்று ஒரு கவிதை எழுதினேன், வாசித்தேன்..பலர் கைகள்கூட தட்டினார்கள். அது கவிதையா இல்லையா என்று எனக்கு இன்றுவரை தெரியாது.


2003ஆம் ஆண்டு இவர் இயற்கையெய்திய செய்தி அறிந்தேன். அந்த ஆண்டு நல்லூர் திருவிழா பற்றிய ஊடகம் ஒன்றுக்கான ஒளித்தொகுப்பு பெட்டகம் ஒன்றுக்கு இந்த ஆண்டு வழமைபோல் நல்லூரில் எல்லாம் இருக்கும், ஆனால் அந்த தெய்வீக நாதம் இருக்காது என்று உண்மையான கவிதை ஒன்று வாசித்தேன்.
தற்போதும் கூட நல்லூர் வாசலில் நான் போய் நிற்கும்போதும் நான் இரசித்த அந்த நாதஸ்வர இராகம் தேவாமிர்தமாக என்காதுகளில் கேட்கும். சுவாமி வீதிவலம் வந்தால் அங்கு நாதஸ்வரம் இசைப்பவரை ஏக்கத்துடன் மனம் பார்க்கும்.
காற்றில் வந்த அந்த கீதம், அந்தச்சூழலில் இன்றும் காற்றில் வந்து கலந்துகொண்டுதான் இக்கின்றது.

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails