Wednesday, November 18, 2009

ஏழு ஸ்வரங்களுக்குள் எத்தனை பாடல்கள்…


பொதுவாகவே நான் எதனையும் தர்க்க ரீதியாக சிந்திக்கும் ப(வ)ழக்கம் உடையவன். சில வெளிப்படை உண்மைகளைக்கூட தர்க்க ரீதியாக சிந்தித்து, பார்க்கும் குணம் எனக்கு உண்டு. எனது தர்க்க ரீதியான சிந்தனைகளின்போது கூட என்னை மிஞ்சி, எப்போதும் ஜெயித்து நிற்பது இசை என்னும் அமிர்தம் மட்டுமே. இசை மட்டும்தான் தர்க்கங்களையும், இந்த உலகில் என்னென்ன விதிகள் உள்ளதோ அத்தனையினையும் தகர்தெறிற்து கரையாத நெஞ்சத்தையும் கரைக்கும் சக்தி கொண்டது என்பதை நான் பல இடங்களில் கண்டுள்ளேன், அனுபவித்தும் உள்ளேன்.
எந்த துறையில் விமர்சனங்களை எழுதவும் நான் தயார். நெஞ்சை நிமிர்த்தி பேரிடி விழுந்தாலும், உண்மைகளையும் உணர்வுகளையும் வெளிப்படையாக எழுத்த எனக்கு எந்த தடங்கலும் இல்லை, அச்சமும் இல்லை.
ஆனால் நல்ல இசையின் விமர்சனத்தை மட்டும் என்னால் எழுதவே முடியாது.

அந்த இசையில் கரைந்து, கண்ணீர் சிந்தி, இருக்கும் இடம்தெரியாமல் ஒன்றிப்போபவன் நான், இந்த உணர்வை இந்த இசை நன்றாக இருக்கின்றது என்ற ஒற்றைச்சொல்லில் சொல்லிவிட முடியுமா என்ன?
என் ஏழு வயதுமுதல் கர்நாடக சங்கீதத்தை முறையாக கற்றவன் என்ற ரீதியில், இசைகளில் முதலில் என்னை கவர்ந்தவை கர்நாடக சங்கீத உருப்படிகளே.
அதன் பின்னர் இந்துஸ்தானி, கஷல் இசைகள் பிடிக்கும்.

இசையினை இரசிக்காதவர்கள் என்று எவருமே இருந்ததில்லை, இருக்கின்றதும் இல்லை, இருக்கப்போவதும் இல்லை. இசை என்பது மனங்களை நெகிழச்செய்யவும், மனதுகளின் சந்தோசங்களை ஏற்படச்செய்யவும், மனதுக்கு மருந்து தடவும் மார்க்கமாகவும் உள்ளது.
இசையினை கொண்டு “மியூசிக் தெரபி” என்ன பெயரில் புகழ்பெற்ற மருத்துவச்சிகிற்சையே உள்ளது. மன அழுத்தம் என்னும் கொடிய நோயினால் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு இந்த சிகிற்சைமூலமே நிவாரம் பெற்றுத்தரப்படுகின்றது.
இசையினைக்கேட்பது என்பது வெறுமனே பொழுதுபோக்கு என்று மட்டும் நினைத்துக்கொள்ளாதீர்கள், இன்பமான, அருமையான ஒரு இசையினை நீங்கள் இலகித்துக்கேட்டுக்கொண்டிருக்கும்போதே உங்கள் ஒவ்வொரு செல்லும் புத்துயிர் பெறுவதாக விஞ்ஞானம் சொல்லுகின்றது.

நெடுந்தூரப்பயணங்களிலும், தனிமை வாட்டும் இராக்காலங்களிலும், உங்களுடன் கூட இருந்து தோழ்கொடுக்கும் இசையின் சுகத்தில் இலகித்திருக்கின்றீர்களா?
வாசிக்கும்போதே மனதை குழையும் கவிதை வரிகள் தேர்ந்த இசையாகி ஒலிக்கும்போது அது இன்னும் பொலிவுபெற்று, உங்கள் நெஞ்சத்தை கரைத்த சுவையினை அனுபவித்துள்ளீர்களா?
அற்புதங்கள் அவை. நான் கடவுள் மறுப்பு கொள்கை உடையவன்தான், இருந்தபோதிலும், புள்ளாங்குழல் கொடுத்த மூங்கில்களே, என்ற பாடலிலும், ஜெனனி ஜெனனி ஜெயகம் நீ என்ற கீதத்திலும் இன்றும் அந்த இசை என்னும் அமிர்தத்திற்காக கரைந்துபோகும் சந்தர்ப்பங்கள் உண்டு. இசைதான் இறைவன், இசைதான் அத்தனையும், இசையினை மிஞ்சி எதுவும் இல்லை என்று சொல்லுங்கள் மறுபேச்சு பேசாமல் இசை என்னும் இறைவனை முழுமனதுடன் ஏற்றுக்கொள்கின்றன். அதைவிடுத்து இயற்கை தந்த அற்புதமான இந்த இசையினையும் கைப்பற்றிக்கொண்டு இறைவனின் வடிவங்களில் இசையும் ஒன்று என்றீர்களானால். அடப்பாவிகளா இசையினை தயவுசெய்து விட்டுவிடுங்கடா என்றுதான் கூறுவேன்.

மனதின் அழியாத பல முடிச்சுக்களை அவிழ்த்துவிட இசையினால்த்தான் முடியும், ஏன் கடவுள்கள் என்று விழுந்துகும்பிடும் அனைவருக்கும், அந்த கடவுள்கள் செய்யாத பல நன்மைகளை ஒரு கணப்பொழுதில் நல்ல இசை செய்துவிடும்.
நாசாவின் அத்தனை மூளை பிழியப்படும் பணிகளின் இடை நடுவிலும் பெரிய விஞ்ஞானிகள் அமைதியான இசையினை கேட்கவேண்டும் என கட்டாயப்படுத்தப்படுகின்றனராம், மேலை நாடுகளில், ஸொவ்ட் வெயார் நிறுவனங்களில் வேலை நேரங்களில்க்கூட பணியாளர்கள் இசையினை கேட்க அனுமதிகப்படுகின்றனர்.
இப்படி இருக்கும்போது வானொலி டி.ஜே.க்கள், மியூசிக் ஜொக்கிகள், உங்கள் பாணியில் வானொலி அறிவிப்பாளர்களாக இருப்பவர்கள் எவ்வளவு கொடுத்துவைத்தவர்கள். ஆனால் அவர்கள் அதை அறிந்து உயிரோட்டமான அந்த இசையினை உணர்கின்றார்களா? தங்கள் மேதாவித்தனங்களைக்காட்ட, அடிக்கும் லூட்டிகளிலேயே இசையினை இரசிக்கவந்தவரை வானொலியினை நிறுத்திவிட்டு போகச்செய்வதாக உள்ளது இன்றைய அறிவிப்பாளர்களது நிலை.

இன்று கர்நாடாக சங்கீதக் கச்சேரிகளில் தமிழிசைப்பாடல்களையும், அதிகமாக பாட பாடகர்கள் முன்வருவது பாராட்டப்படவேண்டிய ஒன்றே. அதேபோல தமிழுக்கே உரிய நாட்டார் பாடல்கள், கும்மிப்பாடல்கள், கிராமிய மணம் செமிழும், கிராமிய இசைகள் ஒரு சில திரைப்பட இசையமைப்பாளர்களால் திரைப்படங்களில் கொண்டுவரப்படுவதும் நல்லவிடயம்தான்.
இயற்கை தந்த பெரும் கொடைகளில் ஒன்று இசையே, எம் தமிழர்களின் பண்பாட்டில், தொட்டிலில் தாலாட்டு முதல் பாடையில் ஒப்பாரிவரை தமிழர்களது வாழ்வில் அவர்களுடன் தொடர்ந்து பயணப்படுவது இசை.
மனதை மலரச்செய்யும் மந்திரச்சாவி எவரிடமும் இல்லை, அது இயற்கையிடம்தான் இசையாக உள்ளது. அந்த மனதுமலரச் செய்யும் மந்திரச்சாவி உள்ளே செல்லும் வழி எம் காதுகளே. என்னைப்பொறுத்தவரை இயற்கை இசையினை தந்துள்ளதால் ஐம்பொறிகளிலும் முதன்மையானது காதுகளே என்பேன்.
இசையாலே வந்தோம், இசையுடன் வாழ்கின்றோம், இசையோடு போவாம்…

Tuesday, November 17, 2009

அமெரிக்க – சீன உறவும், ஒபாமாவின் சீன பயணமும்.

சீனாவின் வளர்ச்சியையும், அதன் முன்னேற்றத்தினையும், இராணுவ பலம் பெருகுவதையும் கண்டு, இரண்டாவதாக பயப்படும் நாடு எதுவென்றால் அது அமெரிக்காவாகத்தான் இருக்கும் என்பதில் எந்தவித சந்தேகமும் இல்லை.
அதேவேளை ஒரு நாட்டின் வளர்ச்சி தங்களுக்குச்சவாலாக இருக்குமே என்றால் அந்த நாட்டிற்கெதிராக திரைமறைவாக காய்நகர்த்துவதில் கைதேர்ந்தவர்கள் அமெரிக்கர்களே. உண்மையில் சீனாவை மையமிட்டு 70 வதுகளின் ஆரம்பங்களிலேயே அமெரிக்கா காய்களை நகர்த்த தொடங்கிவிட்டது என்பது பல நிகழ்வுகளையும் உற்று நோக்கும்போது தெளிவாகத்தெரியும்.

இந்த நிலையில் சீன அமெரிக்க உறவு என்பது நீறுபூத்த நெருப்புப்போல சீனாவால் மெல்லவும் முடியாமல், விழுங்கவும் முடியாத நிலையிலுமே முன்னெடுத்துச்செல்லப்பட்டுவருகின்றது.
அதாவது உலகில் சந்தைவாய்ப்பு மிக அதிகமான இடம் சீனாவாக இருப்பதால் அமெரிக்காவின் முதலீடுக்கு சீனா மிகவும் அவசியம், அதேவேளை அமெரிக்காவும் உலக அளவில் சீனாவிலேயே அதிகமான முதலீடுகளை கொட்டுகின்றது.
இந்த நடவடிக்கைகளுக்கு அமெரிக்காவுக்கு சீனா தேவைப்படுவது உண்மை. அதேபோல அமெரிக்காவின் தொழிநுட்பமும், அமெரிக்க முதலீடும் சீனாவுக்கு அவசியமாகவே உள்ளது. இங்கு அமெரிக்க தொழிநுட்பங்களை சீனா தனக்கு சாதகமாக பயன்படுத்த பிரயத்தனம் எடுத்துவருகின்றது.
எனவே “கிவ் அன்ட் ரேக்” பொலிசிபோல இரண்டு நாடுகளுக்கும் ஒருவரிலிருந்து ஒருவருக்கு தேவைகள் உண்டு.

இத்தனை இருந்தும் சீனாவை அமெரிக்கா சும்மா விட்டுவிடுமா என்ன? கொஞ்சம் இடம்கொடுத்தாலும், தன் தலையில் ஏறி மாவரைத்துவிடுவார்கள் என்ற எச்சரிக்கை உணர்வில் சகல நாடுகளிடமும் அமெரிக்கா எச்சரிக்கையாகவே உள்ளது. சீனாவுக்கு எதிரான தனது வலுவான நிலையினை அமெரிக்கா பெருக்கிக்கொண்டே வருகின்றது.
தென் கொரியா, ஜப்பான், பிலிப்பெயின்ஸ், தாய்லாந்து, போன்ற நாடுகளில் உள்ள அமெரிக்க தளங்களில் ஒன்றரை இலட்சத்திற்கும் மேற்பட்ட அமெரிக்க துருப்புக்களும், யுத்த கப்பல்கள், விமானங்களும் சீனா மீது தாக்குதல்களை நடத்த தயாராகவே உள்ளன.
இதேவேளை அமெரிக்காவின் பெரும் அழிவை ஏற்படுத்தும் நைட்ரஜன் குண்டுகள் குறிவைக்கும் நாடுகளில் சீனாவே முதலிடத்தில் உள்ளது.

இது இப்படி இருக்க பல அமெரிக்க நிறுவனங்கள் தொடர்ந்து சீனாவில் பல கோடி டொலர்களை கொண்டி முதலீடுகளை செய்துகொண்டே இருருக்கின்றன.
இதேவேளை சீனாவும் பலகோடி டொலர்களை அமெரிக்க வங்கியில் முதலீடு செய்துள்ளது. இதுவும் ஒருவகையில் அமெரிக்காவுக்கு சாதகமாகவே உள்ளது.
இந்த சீனாவின் முதலீடு இல்லாவிட்டால் அமெரிக்காவில் ஏற்பட்ட பொருளாதார நெருக்கடி மேலும் மோசமான சூழலுக்கு சென்றிருக்கலாம்.
தனக்கு எதிராக தன்னை சுற்றி அமெரிக்கா தந்திரமாக காய்களை நகர்த்திவருவதை சீனாவும் கவினிக்காமல் இருந்துவிடவில்லை. சகல விடயங்களையும் சீனாவும் அவதானித்துகொண்டே உள்ளது. இருந்தபோதிலும், அமெரிக்காவின் முதலீடு சீனா வளர்ச்சியடைய இன்னும் அவசியமாக உள்ளதால்
இது குறித்து வெளிப்படையாக எந்த செயற்பாடுகளையும் காட்டாமல், தனக்கெதரிரான காய்நகர்வுகளை முறியடிக்க திரைமறைவான வேலைகளில் ஈடுபட்டுள்ளது சீனா.

அமெரிக்கா முதலீடு செய்யும் நாடுகள் அனைத்தும். அமெரிக்கா தங்கள் நாடுகளில் முதலீடு செய்வதே தங்கள் முன்னேற்றத்தின் சரியான பாதை என்று எண்ணி நிற்கும்போதே, உலகின் மிகவும் அதிகமான சந்தை வாய்ப்பு உள்ள தன் பலத்தை அறிந்து முதலீடு செய்யவரும் அமெரிக்க நிறுவனங்களுக்கு நிபந்தனைகளை வித்திக்கின்றது சீனா. மிகப்பெரிய சந்தையினை இழக்க மனமில்லாத அமெரிக்க நிறுவனங்களும் இந்த நிலையில் சீனாவின் நிபந்தனைகளை எற்றுக்கொள்கின்றன.
எது எப்படியோ சீனாவும் தற்போது இராணுவ பலத்தில் முன்னேறிவிட்டதாக சொல்லப்படுகின்றது. 2006ஆம் ஆண்டு தரையில் இருந்து செலுத்தும் ஏவுகணைமூலம், செயற்கைக்கோள் ஒன்றை தகர்த்ததின்மூலம் சீனாவின் பலத்தை கண்டு பல நாடுகள் திகைத்தன என்பது மறுக்கமுடியாத உண்மை.

இதேவேளை சீனாவும், இந்தியாவைப்போல அயல்நாடுகளுடன் நல்லுறவு கொண்ட நாடாக இல்லை. அருகில் இருக்கும் நாடுகளைக்கூட தன்னகப்படுத்தவேண்டும் என்ற அடிப்படை ஆக்கிரமிப்பு ஆசை சீனாவுக்கு எப்போதும் உண்டு.
இதேவேளை தனக்கு எதிரான சச்தியாக இந்தியா வளர்வதை சீனாவால் ஏற்றுக்கொள்ளமுடியவில்லை என்பதும் உண்மை.
பாகிஸ்தானுடன் மல்லுக்கட்டி, வீரம் பேசும் இந்தியா, சீனா அத்துமீறி தன்னிடம் வந்தால்க்கூட, பல்லை கடைவாய்வரை போக இழித்து, இந்த பிரச்சினைகளை பேசித்தீர்த்துக்கொள்ளலாமே என்பதில் இருந்து இந்தியாவின் பயமும், கையாலாகத்தனமும் தெரிகின்றது.
இலங்கை விவகாரத்தில்க்கூட இந்தியா குறுகிய நோக்கத்துடன் படு முட்டாள்த்தனமான அணுகுமுறையினை கையாண்டு தன் தலையில் தானே மண்ணை தூவிக்கொண்டிருப்பதையும், தூரநோக்கு, தந்திரமான காய்நகர்தலின் மூலம் சீனா இந்தியாவை குட்டி ஒரு மூலையில் உக்கார வைத்துள்ளதையும் யாரும் மறுக்கமுடியாது. இதன் பாதிப்புக்கள் இன்னும் இரண்டு ஆண்டுகளுக்குள் இந்தியாவுக்கு தெரிய ஆரம்பிக்கும்.

ஆனால் அமெரிக்க – சீன உறவு என்பது ஒரு விசித்திரமானது. அமெரிக்காவின் பொருளாதாரம் சரிவை நோக்கிச்சென்றபோது. தனக்கு திரைமறைவு எதிரியாக அமெரிக்கா இருந்தாலும்கூட அமெரிக்க பொருளதாரத்தை மீட்கவேண்டும், அமெரிக்க பொருளாதாரம் உயரவேண்டும் என பீஜிங் விரும்பியது. அதற்கு ஏதுவான செயற்பாடுகளில் அமெரிக்காவுக்கு முழு ஒத்துளைப்பும் வழங்கியிருந்தது. இதில் ஆச்சரியப்படவதற்கு எதுவுமே இல்லை. அமெரிக்க பொருளாதாரம் விழுந்தால் சீனாவில் அமெரிக்கா முதலீடுகளை செய்யாதே, அதை தொடர்ந்தும் சீன பொருளாதாரமும் சரிந்துவிடுமே.
இது தான் சீனாவின் துடிப்புக்கு காரணம்.
அமெரிக்க – சீனா உறவு என்பது கொள்கைரீதியில் எதிரான துருவங்களாக இருந்தாலும் கூட, பண ரீதியில் ஒன்று ஒன்றுக்கு தேவையான உறவு என்றே கொள்ளமுடியும்.

இந்த நிலையில் அண்மைய முக்கியமான விடமாக கடந்த ஜூலை மாதம் இடம்பெற்ற அமெரிக்க –சீன மூலோபாய, பொருளதார ஒன்று கூடலை சொல்லலாம்.
இந்த ஒன்றுகூடலை தொடக்கிவைத்த அமெரிக்க ஜனாதிபதி பாரக் ஒபாமா, அங்கு பேசும்போது, அமெரிக்க சீன உறவு 21ஆம் நூற்ணாண்டை உருவாக்கும் என்றார்.
சீனாவில் சிலர் அமெரிக்கா சீனாவை கட்டுப்படுத்த முயல்கின்றது என நினைக்கின்றார்கள், அதேவேளை அமெரிக்கர்கள் சிலர் எழுச்சி கொள்ளும் சீனாவைக்கண்டு அச்சப்படும்வகையில் ஏதோ உள்ளது என எச்சரிக்கின்றனர்.
நானோ வேறு பார்வையினை கொண்டிருக்கினறேன். நம் இரண்டு நாடுகளும் தத்தமது தேவையை ஒட்டிய பங்காளிகள் என்று இல்லாது, வாய்ப்பினையும் ஏற்று நிற்கும் பங்காளிகள் எனக்கூறும் வருங்காலத்தை விரும்புகின்றேன் எனத் தெரிவித்திருந்தார்.

இந்த நிலையில் மேலும் சீன – அமெரிக்க உறவுகளின் அடிப்படையில் தனது ஆசிய பயணங்களில் முதற்கட்டமாக சீனா வந்துள்ள அமெரிக்க ஜனாதிபதி பாரக் ஒபாமா, இன்று சீன ஜனாதிபதி ஹ_ ஜிந்தாவோவை சந்தித்து பலதரப்பட்ட விடயங்கள் பற்றி கலந்தரையாடியுள்ளார்.
இந்த பேச்சுவார்த்தைகளில் முக்கியமாக வடகொரிய விவகாரமும், உலக காலநிலை மாற்றம், அமெரிக்க –சீன பொருளாதார புரிந்தணர்வு என்பன குறித்து கலந்துரையாடப்பட்டதாக தெரிவிக்கிப்படுகின்றது.
இந்த சந்திப்பின் பின்னர் இரண்டு நாட்டு தலைவர்களும் கூட்டாக பத்திரிகைகளுக்கு
பேட்டி வழங்கியபோது, தனது முதலாவது சீன பயணம், தனக்கு புது உற்சாகத்தை தருவதாகவும், சீனாவும், அமெரிக்காவும் உலக பொருளாதாரத்தை உயர்த்துவதற்கு தொடர்ந்து பாடுபட்டுவரும் எனவும் அதேவேளை. காலநிலை மாற்றம் பற்றியும் கலந்துரையாடப்பட்டதாக தெரிவித்ததோடு,
பேசும்போதே சீன ஜனாதிபதி பக்கம் திரும்பி, இந்த பேச்சுவார்தைகள் மூலம் பல விடயங்களை அடையக்கூடியதாக இருக்கும். இதுபோன்ற பேசசுக்களால் பல நன்மைகள் கிடைக்க அதிக வாய்ப்பு உள்ளது. இது அமெரிக்காவுக்கும் சீனாவுக்கும் உரிய மார்க்கம் அல்ல உலகத்திற்கும் உரிய மார்க்கம் என்று தெரிவித்தார்.

முன்னதாக சங்காயில் உள்ள உயர்கல்வி கற்கும் மாணவர்களை அமெரிக்க ஜனாதிபதி பாரக் ஒபாமா அவர்கள் சந்தித்து அவர்களுடன் ஆர்வமாக கலந்துரையாடிள்ளார். சீன மாணவர்களும், எந்த உலகத்தலைவருக்கும் இல்லாத வரவேற்றிபினையும், தங்கள் மகிழ்ச்சியையும் ஒபாமாவுக்கு செலுத்தியது குறிப்பிடவேண்டிய ஒருவிடயமே.
இங்கு மாணவர்கள் மத்தியில் உரையாற்றிய ஒபாமா, சீனாவுடைய எதிர்காலத்தினை நான் உங்களிடம் பார்க்கின்றேன். உங்கள் நாடு உலக அளவில் துடிப்புடன் படுவேகமாக முன்னேறிவரும் நாடு. அந்த நாட்டின் எதிர்காலத்தூண்களாக நீங்கள் உள்ளீர்கள். அமெரிக்கா சீனாவுடன் வெளிப்படையான நண்பனாக இருக்க பெரிதும் விரும்புகின்றது. திரைமறைவில் எந்தவொரு நடைமுறையினையும் அமெரிக்கா எடுக்கவில்லை எனத்தெரிவித்துள்ளார்.

எது எப்படியோ, சீனா எப்போதும் அமெரிக்காவின் கழுகுப்பார்வையில் உள்ளது என்பது பச்சைக்குழந்தைக்குக்கூட தெளிவாக புரிந்த விடயம். அதுமட்டும் இன்றி
பாரக் ஒபாமா உண்மையில் நல்லவராக இருந்தாலும்கூட அமெரிக்க கொள்கை வகுப்பாளர்களின் தந்திர காய்நகர்வகளுக்கு எதிராக ஒரு இஞ்ச்கூட அவரால் நகரமுடியாது என்பதும் உண்மை. இது இப்படி இருக்க பல அமெரிக்க ஜனாதிபதிகள் வெருட்டியும் அடிபணியாத நாடுகளைக்கூட ஓபாமா தனது கனவான்தன்மை நாடகத்தினால் அமெரிக்காவின் வழிக்கு கொண்டு சென்றுகொண்டிருப்பதாக சில ஊடகங்கள் விமர்சித்துவருகின்றன.
ஒன்றுமட்டும் உண்மை, ஆழமான ஒரு கண்ணோட்டத்துடன் பார்த்தால், அமெரிக்க ஜனாதிபதித் தேர்தல் காலத்தில் “மாற்றம், எங்களால்முடியும், வித்தியாசமான பார்வை” போன்ற வாசகங்களின் பாதை வழியே ஒபாமா வேகமாக பயணித்துக்கொண்டிருப்பது புரியவருகின்றது.

Sunday, November 15, 2009

நண்பர் கேபிள் சங்கரின் தந்தையார் அமரர்.பாலசுப்பிரமணியனுக்கு அஞ்சலிகள்.

பிரபல பதிவர், அன்பு நண்பர் கேபிள் சங்கர் அவர்களுடைய தந்தையார் பாலசுப்பிரமணியன் அவர்கள், நேற்று 14.11.2009 சனிக்கிழமை அன்று காலமாகியுள்ள செய்தி கிடைத்தது. இந்த செய்தி நான் உட்பட பதிவுலக நண்பர்கள் அனைவருக்கும் பெரும் துக்கரமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது.

உயிர் கொடுத்த, ஆயிரம் கோடி தெய்வங்களிலும்மேலான ஒரு தந்தையின் இழப்பு என்பது ஈடு செய்யப்படமுடியாத ஒரு பேரிழப்பே.
எத்தனை ஆறுதல் வார்த்தைகள் கூறியோ, இயற்கையின் வழமையினை நினைத்தோ அதை ஆற்றமுடியாது.

இந்த நிலையில் ஒரு அன்பான தந்தையினை இழந்து தவிக்கும் அன்பு நண்பன், கேபிள் சங்கர் அவர்களுக்கும், அவரது குடும்பத்தினர் அனைவருக்கும்
என் சார்பிலும் பதிவுலக நண்பர்கள் சார்பிலும் ஆழ்ந்த அனுதாபங்களை தெரிவித்துக்கொள்கின்றோம்.

Saturday, November 14, 2009

உபாலியின் விமானவிபத்தும், தொடரும் மர்மமும்!!


சிறி லங்கா என்ற பெயரினை உலகம்முழுவதும் முதன்முறையாக உச்சரித்த தினம், 1983ஆம் ஆண்டு பெப்ரவரிமாதம் 13ஆம் திகதி.
அன்றைய தினம்தான் மலேசியாவில் இருந்து, தனது சொந்த லியர்ஜெட் விமானத்தில் கொழும்புநோக்கி பயணித்துக்கொண்டிருந்த இலங்கையின் மாபெரும் வர்த்தக காந்தமாக திகழ்ந்த, உபாலி விஜேவத்தன அவர்கள் விமான விபத்தில் இறந்துவிட்டதாக சொல்லப்பட்ட சம்பவம் இடம்பெற்றது.
இந்த சம்பவம் இலங்கையில் மட்டும் இன்றி உலகம்பூராகவும் பெரும் அதிர்ச்சியை ஏற்படுத்தியிருந்தது.

இருந்தபோதிலும், அந்த விமானத்தில் இருந்து அவரது உடல் கண்டு எடுக்கப்படவில்லை. இது இலங்கை மக்களிடையே பெரும் பரபரப்பையும் சர்ச்சையினையும் ஏற்படுத்தியிருந்தது. இன்றுவரை உபாலிக்கு என்ன நடந்தது என்பது கேள்விக்குறியாகவே உள்ளதாக பலரும் பேசிக்கொள்வதை அறியக்கூடியதாகவே உள்ளது. உண்மையில் அந்த விமானத்தில் உபாலி பயணம் செய்தாரா? அப்படி என்றால் அவரது உடல் ஏன் கண்டுபிடிக்கமுடியாமல்போனது போன்ற பல கேள்விகளுக்கு விடை இன்றும் மர்மமாகவே உள்ளது.

கோலாலம்பூரில் இருந்து கொழும்பு நோக்கி வந்த அந்த விமானம் குறிப்பிட்ட நேரத்தில் கொழும்பை வந்தடையவில்லை என்றதும், அனைவருக்கும் பரபரப்பு தொற்றிக்கொண்டது. விமான கட்டுப்பாட்டு நிலையத்தில் இருந்து குறித்த லியர்ஜெட் விமானத்திற்கான தொடர்புகள் எதுவும் கிடைக்காத நிலையில், குறித்த விமானம் ஏதோ ஒரு அசம்பாவிதத்தில் மாட்டிக்கொண்டுவிட்டதை அதிகாரிகள் உணர்ந்து கொண்டார்கள்.
இந்த நேரத்தில் இந்தோனேசியாவின் “மெடன்” என்ற கடற்பிரதேசத்தில் இந்த விமானத்தின் சக்கரம் ஒன்று மீனவர்களால் அடையாளம் காணப்பட்டு, இந்தோனேசிய காவற்துறையினருக்கு இது குறித்து அறிவிக்கப்பட்டது.

இதனைத்தொடர்ந்து, அப்போதைய இலங்கை ஜனாதிபதி ஜே.ஆர்.ஜெயவர்த்தனவின் பணிப்பின்பேரில், அமைச்சராக இருந்த லலித் அத்துலக்முதலியும், டொக்ரர் ரத்வத்தையும், உடனடியாக இந்தோனேசியா விரைந்து இந்தோனேசிய ஜனாதிபதியினை விமானத்தை மீட்க உதவி வழங்கக்கோரிக்கை விடுத்தனர்.
அதன் பிரகாரம் இந்தோனேசிய அரசாங்கத்தின் பணிப்பின்பேரில் உடனடித்தேடுதல் நடவடிக்கையில் விமானம் கடலினுள் மூழ்கிய நிலையில் மீட்கப்பட்டது.
ஆனால் அந்த விமானத்திலோ அருகில் உள்ள இடங்களிலோ உபாலி விஜேவத்தனவின் உடல் கிடைக்கவில்லை.

இந்த நிலையில் உபாலியின் குடும்பத்தினரும், அவரின் சகோதரிகள் இருவரும் உபாலி உயிருடன்தான் உள்ளதாக நம்பிக்கை வெளியிட்டு, அவர் எந்தவித அசம்பாவிதங்களையும் சந்திக்காமல் வீடு திரும்ப வேண்டும் என சர்வமத பிரார்த்தனைகளில் ஈடுபட்டுவந்தனர்.

உபாலி விஜேவத்தன குறுகிய காலகட்டம் ஒன்றினுள், வர்த்தகத்தில் உச்சத்திற்கு சென்றவர் என்பதுடன், இலங்கையில் மறக்கமுடியாத ஒரு நபராகவும் உருவெடுத்துக்கொண்டவர்.
“உபாலி குரூப்” என்ற அவரது வர்த்தக நிறுவனம், குறுகிய காலத்தில் இலங்கையில் புகழ்பெற்று, முன்னணியில் நின்றது.
1938ஆம் ஆண்டு பிறந்த உபாலி விஜேவர்த்தன இரண்டு மூத்த சகோதரிகளின் பின்னர் பிறந்தவராவார். இவர் தனது 1,1/2 வயதில் தனது தந்தையாரை இழந்து,
தயாரான அனுல கல்யாணவதி விஜேவர்த்தனவின் பாரமரிப்பில் வளர்ந்துவந்தார். தனது கல்வியை கொழும்பு ரோயல் கல்லூரியில் கற்றுவந்த இவர், தனது உயர் கல்வியை இங்கிலாந்து சென்று கேம்பிறிஜ் பல்கலைக்கழகத்தில் முடித்துக்கொண்டு நாடு திரும்பியிருந்தார்.

நாடுதிரும்பியதும், இலங்கையில் லீவர் பிரதர்ஸ் நிறுவனத்தில் முகாமைத்துவ உதவியாராக பணியில் அமர்ந்தார். அதன் பின்னர் தனது சொந்த நிறுவனமாக உபாலி குரூப் நிறுவனத்தை ஆரம்பித்தார். இந்த நிறுவனத்தின் இலட்சினையாக சூரியனை தெரிவு செய்துகொண்டார்.
பத்திரிகை, சொக்லட்வகைகள், அத்தியாவசியபொருட்கள், என அவரது நிறுவனம் தனது விஸ்தரிப்பினை இட்டுக்கொண்டு சென்றது.
அத்தோடு குதிரை பந்தயத்தை இலங்கையில் சூடுபிடிக்க வைத்த பெருமையும் இவரையே சாரும்.

குறுகிய காலத்தில் தொட்டதெல்லாம் வெற்றி பெற்ற நிலையில், இலங்கை வரலாற்றில் முதன்முறையாக உள்நாட்டு விமானசேவை நிறுவனமாக உபாலி எயார் என்ற நிறுவதன்தை ஆரம்பித்தார். இது இலங்கை வரலாற்றில் ஒரு மைல் கல்லாகும். 70 களின் ஆரம்பத்தில் தொடங்கப்பட்ட இந்த விமானசேவையில் 20 ஆசனங்கள் கொண்ட இரண்டு விமானங்களை முதல்முறையாக உள்நாட்டு விமானசேவைக்காக இறக்குமதி செய்து உள்நாட்டு விமான பயணசேவையினை அரம்பித்துவைத்தார்.

இலங்கையில் சுதந்திர வர்த்தக மையம் அமைப்பதில் முக்கியமான பங்கு உபாலிக்கு உண்டு. இலங்கை சுதந்திர வர்த்தக மையங்களை அமைத்து நாட்டின் உற்பத்தினையும், வேலைவாய்ப்பினையும், அன்னியச்செலவாணியினையும் பெற்றுக்கொள்ள, நாட்டினை அபிவிருத்தி செய்ய இவ்வாறான வர்த்தக மையங்கள் அவசியம் என்ற கருத்தில் ஆணித்தரமாக நின்று உழைத்தவர்.

முக்கியமாக சொல்லப்படவேண்டிய விடயம் என்வென்றால் இவரது “உபாலி குரூப்” நிறுவனத்தின் முக்கிய பதவிகளில் தமிழர்களே இருந்துவந்தார்கள். இது தொடர்பாக மூத்த தமிழ் ஊடகவிலாளர் ஒருவர் தமது உபாலி பற்றிய நினைவுக்குறிப்பில். தான் அவரை செவ்விகண்டபோது, தற்போது இலங்கையில் சிறுபான்மையினர் தமிழர்கள் என்றுகூறி பல்துறையிலும் ஒதுக்கப்படுகின்றார்ளே என வினவியபோது, உபாலி விஜேவத்தன சிரித்துக்கொண்டே,
இந்த நிறுவனத்தின் பிரதி பணிப்பாளர் நாயகம் ராஜூ குமாரசாமி உள்ளார், நிதிச்செயலாளராக சாந்தி சண்முகம் உள்ளார், மேலாளராக ஞானம் உள்ளார்,
சிங்கப்பூருக்கான எமது தூதுவராக சி.ஞானசிங்கம் உள்ளார். இங்கே உண்மையில் நான்தான் சிறுபான்மையினன் என்று சிரித்துக்கொண்டே பதிலளித்திருந்தாராம்.
இது தவிர யாழ்ப்பாத்தவர்களுக்கு தனி மரியாதையே கொடுத்து வந்தாராம் உபாலி என தெரிவித்துள்ளார்.

1975 ஆம் ஆண்டு லக்மனி ரத்தவத்தை என்ற பெண்ணை கரம்பிடித்த உபாலிக்கு, குழந்தைகள் இல்லை. இவரது விமான விபத்தின் பின்னர் 12 வருடங்கள் கடந்து லக்மனி, நிமல் வெல்கம என்பவரை மணம்புரிந்துகொண்டார்.
உபாலியின் சொத்துக்கள் தொடர்பாக கொழும்பு நீதிமன்றத்தில் வழக்குகள் இடம்பெற்றன.
உபாலிக்கு சொந்தமான பல நிறுவனங்களை தன்னிடம் ஒப்படைக்கவேண்டும் என உபாலியின் சகோதரிகளுக்கும், லக்மனிக்கும் இடையில் வழக்குகள் இடம்பெற்றதாகவும் கூறப்படுகின்றது.

எது எப்படியோ 26 வருடங்கள் கடந்தோடிவிட்டபோதிலும்கூட உபாலி பயணம் செய்த விமான விபத்தின் உள்ள மர்மம் கலையாத இருட்டாக தொடர்ந்தும் நீடித்துக்கொண்டே உள்ளது.

Friday, November 13, 2009

ரஷ்ய போலீஸை திடுக்கிட வைத்த இலங்கையன்.

1960 களில் ரஷ்யாவின், அப்போதைய சோவியத் யூனியனின் மலைப்பிரதேசங்களில் ஒன்றில் அமைந்திருக்கும் லுமும்பா பல்கலைக்கழகத்திற்கு மருத்துவ படிப்புக்காக இலங்கையிலிருந்து ஒரு துடிப்பான மாணவன் சென்றிருந்தான். சூழலில் நடக்கும் எதையும் உடனடியாக கிரகித்துக்கொள்ளும் தன்மையும், அமைதியாக இருந்து இயற்கையினை இரசிக்கும் தன்மையும் அவனிடம் அதிகமாகவே காணப்பட்டன.
பல்கலைக்கழகத்தின் நுழைவின்போதிலும் யாருடனும் அவன் உடனடியாக பேசுவதோ, அல்லது தன்னை அறிமுகப்படுத்த முண்டி அடிப்பதோ கிடையாது.
அமைதியாகவே இருப்பான். ரஷ்ய மொழியினை கற்பதில் அதீத ஆர்வத்தை காட்டி நின்றான்.

மருத்துவ படிப்பு கற்றுவந்தாலும், மார்க்ஸிஸ சிந்தனைகள் அவனை மெல்ல மெல்ல தன் பக்கம் இழுக்க முற்பட்டது. அவனும் அதன்பக்கம் மிக வேகமாக முன்னோக்கிச்சென்றான். அவனது பல்கலைக்கழக விடுதி அறைமுழுவதையும், மாஸ்ஸிச, கொமினிஸ் புத்தகங்கள் தொகை தொகையாக அலங்கரிக்கத்தொடங்கின, மலைச்சாரலிலும், அருகில் இருந்த பெரிய, எவரும் ஏறமுடியாத வழுக்கலான மலையின் பக்கத்திலும் இவனது அறை இருந்ததன் காரணத்தினால், வாசிப்புக்குரிய சூழலை தாளாரமாக இவனுக்கு வழங்கியிருந்தது.
அதிக நேரங்கள் இவனது முகம் புத்தகங்களின் உள்ளேயே புதைந்து கிடந்தது.

மாக்ஸிஸ, கொமினீஸிய சிந்தனைகள் உச்ச நிலைக்கு சென்று, புரட்சியின் செங்கதிராக உயர்ந்து நின்ற சேகுவாரா இவன் முன்னால் ஒரு உலக சரித்திர நாயகனாக உயர்ந்து தெரிந்தான்.
இவன் மனம் முழுவதையும் அந்த சரித்திரநாயகன் கொள்ளை கொண்டிருந்தான்.
ரஷ்யாகூட மர்க்ஸிஸ தத்துவம் பேசியும், லெனிலின் பெயரால் ஒரு சோஷலிச பூமியை உலகில் பிரமாண்டமாக கட்டுவதாக சொன்னாலும், சோவியத் யூனியனின் கொள்கைகளில் இவனுக்கு முரண்பட்ட கொள்கைகள் தோன்றின.

இவன் தங்கியிருந்த பல்கலைக்கழக விடுதி வளாகத்தில் பெரும் சர்ச்சை, நாளாந்தம் நடந்துகொண்டிருக்கும், என்னவென நின்றுபார்க்காமல். அதை தாண்டி இவன் ஒவ்வொருநாளும் வெளியேறிக்கொண்டிருப்பான்.
அந்த சர்ச்சை நாளுக்கு நாள் அதிகமாகி இறுதியில் ரஷ்யக்காவற்துறையினர் குழுமி ஆராயும் நிலைக்கும் சென்றது.

அந்த சார்ச்சைகளுக்கும், ரஷ்யக்காவற்துறை பல்கலைக்கழக விடுதி வளாகத்தில் ஆராய்வு நடத்தியதன் காரணம் இவைதான், யாருமே ஏறமுடியாத, விடுதியின் அருகில் உள்ள அந்த வழுக்கி மலையின் மேற்பகுதிகளில், சோவியத் அரசாங்கத்தை கடுமையாக விமர்சித்து, புதிய சிந்தனைகளை விதைக்கும் வசனங்கள் உள்ள பெரிய பிரசுரங்களை அதில் ஒட்டும் அந்த அசாதாரண மனிதன் யார் என்பதே!

எவருக்குமே விடை தெரியவில்லை. காவற்துறைகூட ஆராய்ந்துபார்த்துவிட்டு, உதட்டை புதுக்கிகொண்டு சென்றுவிட்டது. உண்மைதான் இந்த வழுவழுப்பான மலையின் இந்த அளவு தூரத்திற்கு ஏறி, எந்த மனிதனாலும் பிரசுரங்களை ஒட்டமுடியாது.
ஆனால் இவனுக்கு மட்டும் அதன் விடை தெரிந்திருந்தது. ஏனென்றால், அந்த விளையாட்டை விளையாடுபவனே இவன்தானே.

இவன் செய்யும்வேலை இதுதான், ஒரு பெரிய கடதாசியில் எழுதவேண்டிய வாசகங்களை மிகப்பெரிதாக சிவப்பு மையினால் எழுதுவான், அதுமட்டும் இன்றி கடதாசியின் மறுபக்கத்திலும் அதேபோல எழுதிவிடுவான். எழுதி முடிந்த உடன், அந்த கடதாசியின் இரண்டு பக்கங்களிலும், பசையினை அப்பலாகப்பூசிவிட்டு, அனைவரும் உறங்கிவிட்டபின்பு, விடுதியின் மொட்டைமாடிக்குச் செல்வான், காற்று பலமாக அடிக்கும்போது அந்த கடதாசியை விரித்துப்பிடித்து அந்த மலைக்கு எதிராக நின்று விட்டுவிடுவான். கன கச்சிதாக மலையின் மேற்பகுதிகளில் அந்த பிரசுரம் காற்றினால் ஒட்டப்பட்டு. காலையின் எழுந்திருப்பர்களின் கண்களுக்கு காலை வணக்கம் கூறிக்கொள்ளும்.

பல்கலைக்கழகத்தில் மூன்றாம் ஆண்டுவரை மருத்துவம் கற்றான். அதைவிட அதிகமாக மாக்ஸிஸத்தையும், அரசியல் பொருளாதார தகவல்களையும் கற்றுக்கொண்டான். கிடைக்கும் ஓய்வுநேரங்களில் தன் இருப்பிடத்தை சுற்றியுள்ள, விவசாயிகளின் நிலங்களில் அவர்களுடன் விருப்பத்துடன் இணைந்து வேலை செய்துவந்தான்.
1963ஆம் ஆண்டு சுகயீனம் காரணமாக மொஸ்கோ மருத்துவமனையில், சிகிற்சை பெற்று அதன்பின்னர் இலங்கை திரும்பிய இவன், இலங்கையின் வரலாற்றில் ஒரு திசைதிருப்பியாளனாக மாறியிருந்தான்.

ஆம் 1989ஆம் ஆண்டு இதேநாள் (நவம்பர் 13 இல்) முதன்நாள் கைது செய்யப்பட்டு பின்னர் சுட்டுக்கொல்லப்பட்ட ஜனதா விமுத்தி பெரமுன என்ற மக்கள் விடுதலை முன்னணியின் பிதாமகன்தான் ரோஹன விஜயவீர என்ற இந்த புரட்சியாளன்.
1943ஆம் ஆண்டு ஜூலை மாதம் 14ஆம் திகதி பட்டபெண்டி நந்தசிறி விஜயவீர என்ற இயற்பெயருடன் பிறந்து, 1971ஆம் ஆண்டு இலங்கையில் பெரும் கிளர்ச்சிக்கு வித்திட்ட ஒரு புரட்சியாளன்.
பின்னாட்களில் இவர் ஆரம்பித்த அதேகட்சி, பல தடங்கள் புரண்டு இவரது கொள்கைகளுக்கு மாறாக நடந்து, இன்றும் ஜனதா விமுத்தி பெரமுன என்ற பெயருடன் கால்போன போக்கில் போய்க்கொண்டிருக்கின்றது என்பது வேறுகதை.

(அனுர விமுத்தி தயாநந்த என்ற நண்பன் பல்கலைக்கழகக்காலங்களில் எனக்கு சொன்ன ஜே.வி.பி. கதைகளில் இருந்து)

Tuesday, November 10, 2009

பிடிச்சிருக்கா! பிடிக்கலையா!!


நேற்று இரவு மின்னஞ்சல்களை பார்த்துக்கொண்டிருக்கும்போது பதிவுலக நண்பர் ஊர்சுற்றி அவர்கள் ஒரு மின் மடலை அனுப்பியிருந்தார். அதில் பிடித்தது பிடிக்காதது பகுதிக்கு அழைப்பு விடுவதாக தெரிவித்திருந்தார். ஆனால் அவர் இன்னும் தனது பிடித்த பிடிக்காதவைகளைப்பற்றி பதிவிடவில்லை. ஆனால் நான் எனக்கு பிடித்தவைகளை பற்றி பட்டியல் இட்டுவிட்டேன். பிடிக்காதவைகளை கண்டுபிடிக்கத்தான் பெரும்பாடு படவேண்டிய நிலை.

சரி..எழுதிமுடிந்துவிட்டால் அது பதிவுக்கு வந்துவிடவேண்டும் காத்திருக்கும் நேரத்தில்க்கூட விருப்பங்கள் மாறிவிடுமே.
ஸோ.. கேட்டுக்கொண்ட மூலவர் பதிவை முந்திக்கொண்டு பதிவிடுகின்றேன்.
நண்பர் ஊர்சுற்றி மன்னிப்பாராக.

பிடித்தமொழி -தமிழ்
பிடிக்காத மொழி -இந்தி

பிடித்த புலவர் -திருவள்ளுவர்
பிடிக்காத புலவர் -கம்பர்

பிடித்த கவிஞர் -கண்ணதாசன்
பிடிக்காத கவிஞர்? -கலைஞர்

பிடித்த விளையாட்டு – கிரிக்கட்தான்
பிக்காத விளையாட்டு – கோல்ப்

பிடித்த அணி - தென்ஆபிரிக்க அணி
பிடிக்காத அணி - இலங்கை, இந்திய அணிகள்

பிடித்த வீரர் -சச்சின் ரமேஸ் தென்டுல்க்கர்
பிக்காத வீரர் -முத்தையா முரளிதரன்

பிடித்த நடிகர் -மம்முட்டி
பிடிக்காத நடிகர் -சிறிகாந்த்

பிடித்த பாடகர் -கே.ஜே.ஜேசுதாஸ்
பிடிக்காத பாடகர் - கிரிஷ்

பிடித்த பாடகி - வாணி ஜெயராம்
பிடிக்காத பாடகி - இல்லை

பிடித்த பாடலாசிரியர் - வைரமுத்து
பிடிக்காத பாடலாசிரியர் - பா.விஜய்

பிடித்த எழுத்தாளர் - செங்கையாழியான்
பிடிக்காத எழுத்தாளர் -ஞானி

பிடித்த நிறம் - மேக நீலம்
பிடிக்காத நிறம் - கோப்பி நிறம்

பிடித்த அறிவிப்பாளர் -பி.எச்.அப்துல்ஹமீட்
பிடிக்காத அறிவிப்பாளர் - நிறையப்பேர்

பிடித்த இசையமைப்பாளர் - இளையராஜா
பிடிக்காத இசையமைப்பாளர் -சிறிகாந்த் தேவா

பிடித்த இயக்குனர் - உதிரிப்பூக்கள் மகேந்திரன்
பிடிக்காத இயக்குனர் -பேரரசு

பிடித்த தலைவர் - உங்களுக்கு தெரியும்
பிடிக்காத தலைவர் - முத்துவேல் கருணாநிதி

பிடித்த இசை – மெலடி
பிடிக்காத இசை – துள்ளிசை, ரீமிக்ஸ்

பிடித்த பேச்சாளர் -சீமான்
பிடிக்காத பேச்சாளர் -கம்பவாரிதி ஜெயராஜ்

பிடித்த நவாலாசிரியர் -சுஜாதா
பிடிக்காத நாவலாசிரியர் -பாலகுமாரன்

பிடித்த காலம் - இப்போ நடக்கும் மாரிகாலம்தான்
பிடிக்காத காலம் - கோடை காலம்

பிடித்த உணவு – யாழ்ப்பாண உணவுகள்
பிடிக்காத உணவு – வட இந்திய உணவுகள்

சரி, இவைபோதும் என நினைக்கின்றேன். பிடித்தவைகள் பல இருக்கின்றன ஆனால் அவற்றில் ஒன்றைத்தான் சொல்லவேண்டும் என்பது கட்டுப்பாடாம். அதுதான் பலவற்றை தவிர்க்கவேண்டிய நிலை ஏற்பட்டது.
சரி..நிற்க..
இந்த இடத்தில் நானும் ஐந்துபேரை மடக்கிப்போடவேண்டாமா? இந்த தொடர்பதிவை தொடர்ந்து எழுத!!
இதோ என்னிடம் அகப்படும் பாண்டவர்கள்…

01.அடலேறு (பிடித்தவைகள், பிடிக்காதவைகளைக்கூட கவியாக சொல்லக்கூடியவர்)
02.எவனோ ஒருவன் (எ) அதி பிரதாபன் (இதைக்கூட அழகாக சிறுகதைபோல தருவார்)
03.தங்கமுகுந்தன் (அருமையாக, பகைப்படங்களை பிடித்து விளக்கம் கொடுத்து பதிவு தருவார்)
04.சயந்தன் -(பதிவுக்கு புதியவர், ஏழுத்துலகத்திற்கு பழையவர், உணர்வோட்டத்துடன் பதில் தருவார்)
05.டிலான் -(சுதேச சொல்லாடல் எழுத்துக்களால் பதிவுலகத்தையே தன்பக்கம் திரும்ப வைத்து அமர்க்களப்படுத்துபவர். தவறணையில் இருந்து விருப்பு வெறுப்பு கதைத்தால்!!! அதன் சுவையோடு தருவார்)

Sunday, November 8, 2009

ஞாயிறு ஹொக்ரெயில். 08.11.2009


அடாது பெய்த மழையும் நின்றுபோன பதிவர் சந்திப்பும்.
நேற்று சனிக்கிழமை (07.11.2009) கே.கே. நகரில் ஒரு கேட்போர் கூடத்தில் சென்னை பதிவர்கள் சந்திப்பு இடம்பெறுவதாக அறிவிக்கப்பட்டிருந்தது.
மிக ஆவலாக ஒருவரை ஒருவர் சந்திப்பதற்கு சென்னை பதிவர்கள் எல்லோரும் ஆவலாக இருந்தனர். பல பிரபலமான பதிவர்கள் அடுத்தடுத்து அழைப்பு எடுத்து கண்டிப்பாக வரவேண்டும் என அழைப்பு விடுத்துக்கொண்டிருந்தனர்.
கண்டிப்பாக கலந்துகொள்வதுதான் என்ற முடிவில் இருக்கும்போது. அடாது மழை தொடங்கிவிட்டது. வீதிகளில் வெள்ளம்வேறு.
மழையின் கோரம்கண்டு காலையிலேயே அடுத்தடுத்து அழைப்புகளும், குறுஞ்செய்திகளும் இன்று சந்திப்பு இல்லை எனத் தகவல் தந்தன. மனதுக்கு சற்று ஏமாற்றமே.
இதுபோன்ற பதிவர் சந்திப்பு ஒன்றிலேயே எனக்கு சிறந்த பல நண்பர்கள் கிடைத்தார்கள். இன்னும் பலருடன் பேச நிறைய விடயங்கள் இருந்தன.
ஆனால் அது தள்ளிப்போயுள்ளது வருத்தமாகவே உள்ளது.
சென்றமுறையும் பதிவர் சந்திப்பு திறந்தவெளியில் நடத்தப்பட்டதால் மழையும் அழையாத விருந்தாளியாக தானும் வந்திருந்தது. இந்தமுறையும் முரண்டுபிடித்துக்கொண்டிருக்கின்றது.

ஞாயிறு தினக்குரலில் என்பதிவுகள் பற்றி.

இலங்கையின் முன்னணி தினசரிப்பத்திரிகையான தினக்குரல் பத்திரிகையின் ஞாயிறு தினக்குரலில் நட்டசத்திரப்பதிவாளர் அறிமுகம் என்ற பக்கத்தில் என்னைப்பற்றிய தகவல்களும், ஒரு குறும்படம் பற்றிய எனது ஆக்கமும் இன்று வெளியாகியிருந்தது.
இலங்கையில் இருந்தும், வெளிநாடுகளில் இருந்தும் பல நண்பர்கள் தொடர்பு கொண்டிருந்தார்கள். குறிப்பாக பலருக்கு நான் வலைப்பதிவுகள் எழுதுவது இன்றுதான் தெரியவந்ததாகவும் தெரிவித்திருந்தார்கள்.
இந்தவேளையில் தினக்குரல் பத்திரிகை நிறுவனத்தினருக்கும், முக்கியமாக யாழ்தேவி இணையத்தினருக்கும் எனது மனமார்ந்த நன்றிகளை தெரிவித்துக்கொள்கின்றேன்.

ஓடியற்கூழ்.
யாழ்ப்பாணத்தவர்களின் தனிப்பட்ட சிறப்பியல்புகளில் ஒடியல்கூழ் காய்ச்சி விருந்து வைத்தல் என்பது ஒரு பாரம்பரியமாக அந்த நாட்களில் நடந்துவந்துள்ளது.
இதன் பெருமைகளை கூற. “கொண்டாடினாள் ஒரு ஒடியற்கூழ்” என்ற பாடலையே நவாலியூர் சோமசுந்தரப்புலவர் அவர்கள் பாடியுள்ளார்.
இந்த வகையில் கடல்கடந்து பல தேசங்களில் வாழ்ந்துவந்தாலும் இன்றும் அங்கெல்லாம் இதன் மூலப்பொருளான “ஒடியல்மா” சென்றடைந்து அந்தந்த தேசங்களிலும் ஒடியற்கூழ் காய்ச்ச்சி குடித்து மகிழ்வது இன்று மரபாக உள்ளது.
அந்த விதத்தில் சென்னையிலும் இன்று யாழ் நண்பர் ஒருவரின் வீட்டில், ஒடில்க்கூழ் காய்ச்சி விருந்துக்கு அழைக்கப்பட்டோம். நீண்ட நாட்களின் பின்னர், மழைக்கும் ஒரு இதமாக ஒடியற்கூழின் சுவை யாழ்ப்பாணத்தின் பெருமை கூறியது.
(ஒடியற்கூழ் என்பது ஒடியல்மாவை மூலப்பொருளாக கொண்டு, மீன், நண்டு. இரால், கணவாய், மரவெள்ளிக்கிழங்கு, பயற்றங்காய், முருங்கை இலை, என்று பல பொருட்களை இட்டு காய்ச்சப்படும் ஒரு கூழ்வகை)

எங்கிருந்தோ அழைக்கும்…

அரைக்காட்சட்டை பருவங்களில். ஐந்தாம்வகுப்பு புலமைப்பரிசில் பரீட்சைகளுக்கு விழுந்து விழுந்து எங்களை படிக்க அனைவரும் வற்புறுத்திய காலங்களில் என் காதுகளை நனைத்த பாடல் “என் ஜீவன் பாடுது” திரைப்படத்தில் இடம்பெற்ற “எங்கிருந்தோ அழைக்கும் என் கீதம”; பாடல்.
இப்போதும் என் நினைவுகளில் தெளிவாக உள்ளது. யாழ்ப்பாணத்தில் இருந்து பருத்தித்துறைக்கு என் குடும்பத்தாருடன் ஒரு விழாவுக்கு நான் பேருந்தில் சென்றுகொண்டிருக்கும்போது முதன் முதலாக அந்தப்பாடல் என் காதில் விழுந்தது.
அன்றைய பொழுதுகளிலேயே, நான் இளையராஜாவின் இசைக்கு மட்டும் இன்றி அவரது குரலுக்கும் அடிமையாகியிருந்தேன்.
(அடுத்து கார்த்திக். நான் பார்த்து பிரமித்த நடிகர்களில் ஒருவர். அற்புதமான ஒரு நடிகர். இன்றுவரை, மௌனராகம் திரைப்படத்தில் திடீர் என வந்து ஒரு கலக்கு கலக்கிய கார்த்திக்கின் பாத்திரம்போல் இதுவரை நான் பார்த்தது இல்லை.)
“வசந்தமும் இங்கே வந்ததென்றே வாசனை மலர்கள் சொன்னாலும், தென்றலும் இங்கே வந்து நின்று, இன்பத்தின் கீதம் தந்தாலும், நீயின்றி ஏது வசந்தமிங்கே! நீயின்றி ஏது ஜீவனிங்கே! சேர்ந்திடவே உனையே” அற்புதமான வரிகள்.

குறும்படம் “லிட்டில் மான்” (18)

பெண்களின் நடவடிக்கைகளை அவதானித்து இவர் நடத்தும் ஆரட்சிகளும், ஒவ்வொரு செயல்களின் முடிவும், குறும்படத்தின் முடிவும் அற்புதம்.

சர்தாஜி ஜோக்.
ஒரு அமெரிக்க உல்லாசப்பயணி டெல்லி, மற்றும் ஆக்ராவை சுற்றிக்காட்ட நம்ம ஷர்தாஜியை விழிகாட்டியாக எற்பாடு செய்துகொண்டார். செங்கோட்டைக்கு சென்றபோது அதைப்பார்த்து வியந்த அமெரிக்கர் நம்ம ஷர்தாஜியிடம் இதைக்கட்டுவதற்கு எவ்வளவு வருடங்கள் சென்றன என்று கேட்டார். ம்ம்ம்…இருவது வருடங்கள் என்று ஷர்தாஜி பதில் தந்தார்…
ப்பூ….இந்தியர்கள் அவ்வளவு சொம்பேறிகளா? அமெரிக்கர்கள் இதை வெறும் இரண்டுவருடங்களில் கட்டிமுடித்திருப்பார்கள் என்றார் அமெரிக்கர்.
தாஜ் மஹாலைப்பார்த்து லயித்துப்போன அமெரிக்கர் சரி…இதைக்கட்ட உங்களுக்கு எவ்வளவு காலம் எடுத்தது என்று கேட்டார்…சர்தாஜி வேண்டும் என்றே வருடங்களைக்குறைத்து வெறும் 10 ஆண்டுகள்தான் சென்றன என்றார்… அதற்கும் அந்த அமெரிக்கர்…இதை நாங்கள் ஒருவருடத்தில் கட்டிமுடித்திருப்போம் என்றார்.
சென்ற இடமெங்கும் காலங்களைக்கேட்பதும், ஷர்தாஜி பதிலளித்தவுடன்…அமெரிக்கர்கள் இதை குறுகிய காலத்தில் முடித்திருப்பார்கள் என பெருமை பேசுவதுமே அமெரிக்கரின் வழக்கமாயிருந்தது…
ஷர்தாஜிக்கு கடும் எரிச்சல் எற்பட்டது…போகும் வழியில் “சகாரா” தொலைக்காட்சி கோபுரத்தைக்கண்ட அமெரிக்கர் அது என்ன கோபுரம் என்று கேட்டார்…அதற்கு பதிலளித்த நம்ம ஷர்தாஜி அங்கே போய்த்தான் நாங்கள் அதை விசாரிக்கவேண்டும் இன்றுகாலை நான் இந்தப்பக்கமாக வந்தபோது இந்தக்கோபுரம் இங்கு இருக்கவில்லை என்றார்.

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails